зи дарди чеҳра маҳоласт мард зард кунад

ز درد چهره محال است مرد زرد کند

Чаҳ лоиқаст ки изҳор дард мардаканд

چه لایق است که اظهار درد مردکند

з дард нест агар зери теғи оҳи кашам

ز درد نیست اگر زیر تیغ آه کشم

Ки ҳар куҷо ки фишонанд об гирд кунад

که هر کجا که فشانند آب گرد کند

Алоҷи хасм зибардаст нест ҷзтслим

علاج خصم زبردست نیست جزتسلیم

Ба осмон чаҳ зарураст кас набард кунад

به آسمان چه ضرورست کس نبرد کند

Шавад з рафтани равшандилони ҷаҳони ғамгин

شود ز رفتن روشندلان جهان غمگین

Ки зард рӯй замини офтоб зард кунад

که زرد روی زمین آفتاب زرد کند

Тавон ба хӯни ҷигар сурх дошт то рухсор

توان به خون جگر سرخ داشت تا رخسار

Касе чаро зи тамаъ рӯй хеш зард кунад

کسی چرا ز طمع روی خویش زرد کند

зи ҳарфи сахт шудани ранҷаи фаръ ҳушёрӣ аст

ز حرف سخت شدن رنجه فرع هشیاری است

Туро ки нест шуъӯрии сухан чаҳ дард кунад

ترا که نیست شعوری سخن چه درد کند

Чунин ки реша давонидааст дар ту бидрдӣ

چنین که ریشه دوانده است در تو بیدردی

Аҷаби аҷаб ки турои ишқи аҳл дард кунад

عجب عجب که ترا عشق اهل درد کند

Кунад чу субҳ касе офтобро тасхир

کند چو صبح کسی آفتاب را تسخیر

Ки зиндагонии худсарфи оҳ сард кунад

که زندگانی خودصرف آه سرد کند

Шавад ба ранг тилло наақсо тамоми айёр

شود به رنگ طلا ناقصی تمام عیار

Ки рухи зи силии устод лоҷувард кунад

که رخ ز سیلی استاد لاجورد کند

Мапурс ҳоли ман эй сангдил ки ҳайҳот аст

مپرس حال من ای سنگدل که هیهات است

Ки арзи ҳол ба бидрди аҳл дард кунад

که عرض حال به بیدرد اهل درد کند

Тамаъи зи ахтари давлати мадори икрнгӣ

طمع ز اختر دولت مدار یکرنگی

Ки ҳар чаҳ сабз кунад офтоб зард кунад

که هر چه سبز کند آفتاب زرد کند

Насими фатҳ чу парвонаи гирд он гардад

نسیم فتح چو پروانه گرد آن گردد

Ки пои ҳамчуи илми сахт дрнбрд кунад

که پای همچو علم سخت درنبرد کند

Нафас шимурда занад ҳарки чун саҳари соиб

نفس شمرده زند هرکه چون سحر صائب

Каломи равшани худрои ҷаҳон навард кунад

کلام روشن خودرا جهان نورد کند