Фиғон чаҳ бо дили сангини он нигор кунад

فغان چه با دل سنگین آن نگار کند

Хурӯши баҳр ба гӯши садаф чаҳ кор кунад

خروش بحر به گوش صدف چه کار کند

зи қурби зулфи дили танги ман кушода нашуд

ز قرب زلف دل تنگ من گشاده نشد

Чаҳ уқдаи бози зи дили дасти раъшаи доркнд

چه عقده باز ز دل دست رعشه دارکند

Буд зи васмаи ду абрӯии он биҳиштии рӯ

بود ز وسمه دو ابروی آن بهشتی رو

Дўбрги сабз ки хӯн дар дил баҳор кунад

دوبرگ سبز که خون در دل بهار کند

Чўшонаҳи шддли сдчоки ман тамоми ангушт

چوشانه شددل صدچاک من تمام انگشت

Нашуд ки ҳалқаи он зулфро шумор кунад

نشد که حلقه آن زلف را شمار کند

Ба хӯни сайд чаро доман худ олоед

به خون صید چرا دامن خود آلاید

Муяссараст касеро ки дил шикор кунад

میسرست کسی را که دل شکار کند

зи бодаи тавбаи намӯдани далел бихрдӣ аст

ز باده توبه نمودن دلیل بیخردی است

Чигуна ақли пушаймонӣ ихтиёр кунад

چگونه عقل پشیمانی اختیار کند

Чаҳ нисбатаст ба хуршеди шани ҳасани туро

چه نسبت است به خورشید شان حسن ترا

Фалак пиёда шавад то турои сўоркнд

فلک پیاده شود تا ترا سوارکند

Дар он чаман ки ндорндборбии баррагон

در آن چمن که ندارندباربی برگان

Ниҳоли мо ба чаҳ умеди барг вбор кунад

نهال ما به چه امید برگ وبار کند

Фсони дашнаи икдигрндснгдлон

فسان دشنه یکدیگرندسنگدلان

Касе чаҳ шиква ба абноӣ рӯзгор кунад

کسی چه شکوه به ابنای روزگار کند

Кадоми зикр ба ин зикр мерасад соиб

کدام ذکر به این ذکر می رسد صائب

Ки одамии нафаси хешро шумор кунад

که آدمی نفس خویش را شمار کند