Ба ҳар чамани қади мавзун ӯ хиром кунад

به هر چمن قد موزون او خرام کند

зи тавқи фохтагони сарви чашм вом кунад

ز طوق فاختگان سرو چشم وام کند

Навиштаи номи маро бар канори номаи ғайр

نوشته نام مرا بر کنار نامه غیر

Каси ин тавваҷуҳи биҷоиро чаҳ ном кунад

کس این توجه بیجای را چه نام کند

Хати сиёҳи дил аз теғ рӯ нигараданд

خط سیاه دل از تیغ رو نگرداند

Бигӯ ба ғамза ки шамшер дар ниёам кунад

بگو به غمزه که شمشیر در نیام کند

Ғизоли қобил иқбол нест маҷнӯн ро

غزال قابل اقبال نیست مجنون را

Магар ба ёди саги Лайлӣ эҳтиром кунад

مگر به یاد سگ لیلی احترام کند

Нигин пиёда намонад ба ҷавҳарӣ чу расед

نگین پیاده نماند به جوهری چو رسید

Сухани шиноси суханро баланд ном кунад

سخن شناس سخن را بلند نام کند

Ғурур ӯ надиҳад дар намози тан ба салом

غرور او ندهد در نماز تن به سلام

Магари зи ҷониб ӯ дайгарӣ салом кунад

مگر ز جانب او دیگری سلام کند

Чу шамъ дар дили ҳаркас ки сӯз ишқӣ ҳаст

چو شمع در دل هرکس که سوز عشقی هست

Ба гиряи зиндагии хешро тамом кунад

به گریه زندگی خویش را تمام کند

Чаҳ тарафи бандад аз айёми умри тираи дилӣ

چه طرف بندد از ایام عمر تیره دلی

Ки рӯзи равшани худшаби зи фикр шом кунад

که روز روشن خودشب ز فکر شام کند

Ҳалоки ҷиФаҳи дунёи нафасҳои хасис

هلاک جیفه دنیا نفسهای خسیس

Ҳалоли хор чаҳ андеша аз ҳаром кунад

حلال خوار چه اندیشه از حرام کند

Чу ҳаст феъли бадви некро ҷазои лозим

چو هست فعل بدو نیک را جزا لازم

Чаҳ лозимаст касе фикр интиқом кунад

چه لازم است کسی فکر انتقام کند

Ҳарисро нигаронӣ шавад зи ёд аз марг

حریص را نگرانی شود ز یاد از مرگ

Ки хоки серумаи бениш ба чашм дом кунад

که خاک سرمه بینش به چشم دام کند

зи мавҷи ҳодисаи сардари канори ҳўрнҳд

ز موج حادثه سردر کنار حورنهد

Агар хок касе ба мақоми ризо мақом кунад

اگر خاک کسی به مقام رضا مقام کند

Агар чу тири қалами пари броўрдсоӣб

اگر چو تیر قلم پر برآوردصائب

Аҷаб ки номаи шавқи маро тамом кунад

عجب که نامه شوق مرا تمام کند