Ниқоби чеҳра чу он зулф мшкФом кунад

نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

Сабоҳи оинаро тиратар з шом кунад

صباح آینه را تیره تر ز شام کند

Марои зи доми рҳокн ки он шикастаи пурм

مرا ز دام رهاکن که آن شکسته پرم

Ки кори нохунаи болам ба чашм дом кунад

که کار ناخنه بالم به چشم دام کند

зи боли фохтаи сарви ту соябон дорад

ز بال فاخته سرو تو سایبان دارد

Ба ҳар тараф ки чу оби равон хиром кунад

به هر طرف که چو آب روان خرام کند

Умедвори чунонам ки ишқи захми маро

امیدوار چنانم که عشق زخم مرا

Руфӯ ба риштаи он зулф мшкФом кунад

رفو به رشته آن زلف مشکفام کند

Баланди бахти ҳарифӣ ки ҳамчуи шиша май

بلند بخت حریفی که همچو شیشه می

Сари итоати худ вақфи хат ҷом кунад

سر اطاعت خود وقف خط جام کند

Чу шонагар дили сад чоки сад забон гардад

چو شانه گر دل صد چاک صد زبان گردد

Ба зулф ӯ натавонади сухан тамом кунад

به زلف او نتواند سخن تمام کند

Тавон ба шаби рухи рози ниҳон дар ӯ дидан

توان به شب رخ راز نهان در او دیدن

Ҷилои оинаи хотирӣ ки ҷом кунад

جلای آینه خاطری که جام کند

Фусуни ғайри забони тавозуъаш баста аст

فسون غیر زبان تواضعش بسته است

Магар ба гӯшаи абрўбаҳи ман салом кунад

مگر به گوشه ابروبه من سلام کند

Фитодаам ба забонҳо чўшъри оми писанд

فتاده ام به زبانها چوشعر عام پسند

Сазои он ки чу анқои талош ном кунад

سزای آن که چو عنقا تلاش نام کند

Тан чу сим азон чок перҳан манимо

تن چو سیم ازان چاک پیرهن منما

Мабод булҳавасии орзӯӣ хом кунад

مباد بوالهوسی آرزوی خام کند

Ба хон афв на он шаккарини мазоқами ман

به خوان عفو نه آن شکرین مذاقم من

Ки талхи коми марои заҳр интиқом кунад

که تلخ کام مرا زهر انتقام کند

Стрди номи марои соиб аз саҳифаи дил

سترد نام مرا صائب از صحیفه دل

Худоиро касе ин зулмро чаҳ ном кунад

خدای را کسی این ظلم را چه نام کند

Талош ном кунад ҳар ки дар ин ҷаҳони соиб

تلاش نام کند هر که در این جهان صائب

Сухани зи мадҳи зФрхон никном кунад

سخن ز مدح ظفرخان نیکنام کند