Лабаш ба хандаи дили ғунчаро дунем кун

لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

Нигоҳро гули рухсор ӯ шамем кунад

نگاه را گل رخسار او شمیم کند

Ман вмзоиқаҳи дил ба ончунон чашмӣ

من ومضایقه دل به آنچنان چشمی

Бахилро нигаҳи гарм ӯ Карим кунад

بخیل را نگه گرم او کریم کند

зи макри турраи шабгард ёр ме ояд

ز مکر طره شبگرد یار می آید

Ки дар ду ҳафта дар гӯшро ятем кунад

که در دو هفته در گوش را یتیم کند

Ниҳоли тавр ба оғӯш дар наме ояд

نهال طور به آغوش در نمی آید

Касе чаро дили худро абас дунем кунад

کسی چرا دل خود را عبث دونیم کند

Гирифт рӯй заминро тамоми гӯсола

گرفت روی زمین را تمام گوساله

Чигуна гоўФлкро касе ақим кунад

چگونه گاوفلک را کسی عقیم کند

зи дасти сомрӣ рӯзгор ме ояд

ز دست سامری روزگار می آید

Ки ҷои танги зи гӯсола бар кулем кунад

که جای تنگ ز گوساله بر کلیم کند

Ба соя ?ут кунад эй ток агар бахили гузор

به سایه ات کند ای تاک اگر بخیل گذار

Ба як мусофаҳаи дасти тўош Карим кунад

به یک مصافحه دست تواش کریم کند

Ба базми бода ӯ пистаро шикастаи мсоз

به بزم باده او پسته را شکسته مساز

Ки зӯри рашки дили пистаро дунем кунад

که زور رشک دل پسته را دونیم کند

Ба ним оҳи зи ҳам ғунча дилам пошед

به نیم آه ز هم غنچه دلم پاشید

Чу шамъи субҳ ки срдрср насим кунад

چو شمع صبح که سردرسر نسیم کند

Чу соиби он ки ба лухти ҷигар қаноат кард

چو صائب آن که به لخت جگر قناعت کرد

Аҷаб набошад агар ноз брнъим кунад

عجب نباشد اگر ناز برنعیم کند