Агар ба қомати раъноӣ ӯ назора кунад

اگر به قامت رعنای او نظاره کند

зи тавқи фохтаи занҷир срўпораҳ кунад

ز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند

Ману назораи абрӯӣ ӯ ки чун маи ид

من و نظاره ابروی او که چون مه عید

Тамоми айши ҷаҳонро ба як ишора кунад

تمام عیش جهان را به یک اشاره کند

Насиби субҳи зи хуршеди доғ ҳасрат шуд

نصیب صبح ز خورشید داغ حسرت شد

Дигар касе ба чаҳ умеди сина пора кунад

دگر کسی به چه امید سینه پاره کند

Нафас шимурда занад ҳар ки дар бисоти вуҷӯд

نفس شمرده زند هر که در بساط وجود

Чўсбҳи зиндагии хешро дубора кунад

چوصبح زندگی خویش را دوباره کند

Гирифтам ин ки буд мавҷ дар шинои трдст

گرفتم این که بود موج در شنا تردست

Чаҳ дасти впои дарин баҳр беканора кунад

چه دست وپای درین بحر بی کناره کند

Аҷаб ки фурсат дидан ба айб халқ расад

عجب که فرصت دیدن به عیب خلق رسد

Ба айби хеш агар одамӣ назора кунад

به عیب خویش اگر آدمی نظاره کند

Чҳобаҳи чашм тмошоиён кунад ё раб

چهابه چشم تماشاییان کند یا رب

Рухӣ ки дидаи хуршед пурситора кунад

رخی که دیده خورشید پرستاره کند

Ниҳон чигуна кунам ишқро ки зӯри шароб

نهان چگونه کنم عشق را که زور شراب

Ба шишаҳои тнки кори санг хора кунад

به شیشه های تنک کار سنگ خاره کند

Чу шамъи гиряи ҳаркас ки оташин бошад

چو شمع گریه هرکس که آتشین باشد

Ҷузи ин ки даст бишӯяд зи ҷон чаҳ чора кунад

جز این که دست بشوید ز جان چه چاره کند

Касе ки чун дили сад пора мусҳафӣ дорад

کسی که چون دل صد پاره مصحفی دارد

Чаро ба муҳраи гули соиб истихора кунад

چرا به مهره گل صائب استخاره کند