Макун мулоҳизаи азоҳм эй биҳишти вуҷӯд

مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

Ки авди миҷмар озодагон надорад дӯд

که عود مجمر آزادگان ندارد دود

Ту аз кадоми хиёбонӣ эй ниҳоли биҳишт

تو از کدام خیابانی ای نهال بهشت

Ки дар рикоб ту омад қиёмати мавъӯд

که در رکاب تو آمد قیامت موعود

Мубин ба чашми ҳақорат ба ҳеҷ хасми заъиф

مبین به چشم حقارت به هیچ خصم ضعیف

Ки пашша гирд баровард аз сари намруд

که پشه گرد برآورد از سر نمرود

Дарин дўҳФтаҳ ки меҳмони ин чаман будам

درین دوهفته که مهمان این چمن بودم

зи шӯри нолаи ман чашм шабнамӣ нағунуд

ز شور ناله من چشم شبنمی نغنود

зи хоксории бади ботинон фиреб махӯр

ز خاکساری بد باطنان فریب مخور

Шавад газанда чу занбӯри гашт хок олуд

شود گزنده چو زنبور گشت خاک آلود

Баланди ном ба лоф газоф натавон шуд

بلند نام به لاف گزاف نتوان شد

Ба бол каркас натавон ба чарх кард суъӯд

به بال کرکس نتوان به چرخ کرد صعود

Ба гӯш ҳар ки расидааст нолаи ушшоқ

به گوش هر که رسیده است ناله عشاق

Навой оҳан сардаст нағмаи Довӯд

نوای آهن سردست نغمه داود

Ба авди шуълаи барот мусалламӣ ме дод

به عود شعله برات مسلمی می داد

Ба зҳдхшк агар об рӯй май афрӯзад

به زهدخشک اگر آب روی می افروزد

Чу пистаи зуди сар хеш медиҳад бар бод

چو پسته زود سر خویش می دهد بر باد

Касе ки рахнаи лабро намекунад масдӯд

کسی که رخنه لب را نمی کند مسدود

Ҷавоби он ғазал мавлавӣаст ин соиб

جواب آن غزل مولوی است این صائب

Ки дар ҳавоӣ вайаст офтоби чархи кабӯд

که در هوای وی است آفتاب چرخ کبود