Агар чаҳ рӯй ман аз дарди заъфаронӣ буд

اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

Хамирмояи сад ранги шодмонӣ буд

خمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

зи хушки мағзии перии маро яқин гардид

ز خشک مغزی پیری مرا یقین گردید

Ки дар сиёҳии мӯи оби зиндагонӣ буд

که در سیاهی مو آب زندگانی بود

Фиғон ки ҷомаи фонӯс шамъ ҳастӣ ман

فغان که جامه فانوس شمع هستی من

зи рӯзгори ҳамин остим фишонӣ буд

ز روزگار همین آستین فشانی بود

Сухани гусастаи Аннани роҳи ҳарфи хорстон

سخن گسسته عنان راه حرف خارستان

Мадори зиндагонии ман ба посбонӣ буд

مدار زندگانی من به پاسبانی بود

Таматтуъӣ ки азин хокдон расед ба ман

تمتعی که ازین خاکدان رسید به من

Сабки рикобтар аз гирди корвонӣ буд

سبک رکابتر از گرد کاروانی بود

Фитод аз назарам то зи хӯн тиҳӣ шуд дил

فتاد از نظرم تا ز خون تهی شد دل

Сабуии бодаи сбкрўҳ аз гаронӣ буд

سبوی باده سبکروح از گرانی بود

Ба ҷурми ҳарза дарое гудохтанд маро

به جرم هرزه درایی گداختند مرا

Забони шикваи ман гарчи безабонӣ буд

زبان شکوه من گرچه بی زبانی بود

Ман он ним ки ба найранги дили даҳум ба касе

من آن نیم که به نیرنگ دل دهم به کسی

Балои чашми кабӯди ту осмонӣ буд

بلای چشم کبود تو آسمانی بود

Ба бӯсае наздӣ меҳри брлбми ҳаргиз

به بوسه ای نزدی مهر برلبم هرگز

Ҳамеша лутфи ту бо дӯстони забонӣ буд

همیشه لطف تو با دوستان زبانی بود

Зпрдаҳи шуълаи дидори кор худ ме кард

زپرده شعله دیدار کار خود می کرد

Ҷавоби Мӯсои мо гарчи лнтароне буд

جواب موسی ما گرچه لن ترانی بود

Азон ба теғ забон шуд ҷаҳони ситони соиб

ازان به تیغ زبان شد جهان ستان صائب

Ки мадҳи густари аббоси шоҳи сонӣ буд

که مدح گستر عباس شاه ثانی بود