Хуши он ки зи оташи таби шуъла асар баравад

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

Рухи ту дар арақи сарду гарм ватар баравад

رخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Раги ту ҷодаи хӯн муътадил гардад

رگ تو جاده خون معتدل گردد

Забони гузида ба як гӯша нештар баравад

زبان گزیده به یک گوشه نیشتر برود

Табӣ ки брсмнти ранги арғавонии баст

تبی که برسمنت رنگ ارغوانی بست

зи пеши шуълаи хуии ту чун шарар баравад

ز پیش شعله خوی تو چون شرر برود

Лаби ту уқдаи тбхолаҳи вокнд аз сар

لب تو عقده تبخاله واکند از سر

Ситораи сӯхтае чанд аз шррбрўд

ستاره سوخته ای چند از شرربرود

Мабод аз арақи гарми изтироби туро

مباد از عرق گرم اضطراب ترا

Сафинаи ту азин баҳр бехатар баравад

سفینه تو ازین بحر بی خطر برود

Ҳароратӣ ки гирифтааст гарми ҷисми туро

حرارتی که گرفته است گرم جسم ترا

зи барқи гармтар аз бод зӯдтар баравад

ز برق گرمتر از باد زودتر برود

Чунин ки бехабар омад ба хобгоҳи ту таб

چنین که بی خبر آمد به خوابگاه تو تب

Умедвори чунонам ки бехабар баравад

امیدوار چنانم که بی خبر برود

Дамид субҳ чаҳ хомаш нишастае соиб

دمید صبح چه خامش نشسته ای صائب

Бигӯ ба оҳ ба дарюза асар баравад

بگو به آه به دریوزه اثر برود