Ба чораи сӯзи муҳаббати зи ҷон бурун наравад

به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

Табӣаст ишқ ки аз устихон бурун наравад

تبی است عشق که از استخوان برون نرود

Кунун ки шохи гул аз пои тобаи сар гӯш аст

کنون که شاخ گل از پای تابه سر گوش است

зи заъф нолаам аз ошён бурун наравад

ز ضعف ناله ام از آشیان برون نرود

зи қади хам ба раҳи рости дил қадам наниҳод

ز قد خم به ره راست دل قدم ننهاد

Каҷии зи тир ба зӯри камон бурун наравад

کجی ز تیر به زور کمان برون نرود

Дроздстии раҳзан чаҳ метавонад кард

درازدستی رهزن چه می تواند کرد

зи роҳи рост агар корвон бурун наравад

ز راه راست اگر کاروان برون نرود

Чаҳ гули тавон зи тамошои глъзорони чид

چه گل توان ز تماشای گلعذاران چید

Ба гулшанӣ ки азуи боғбон бурун наравад

به گلشنی که ازو باغبان برون نرود

Тавон ба буии гул аз хори хушки гул чидан

توان به بوی گل از خار خشک گل چیدن

зи боғи булбули мо дар хазон бурун наравад

ز باغ بلبل ما در خزان برون نرود

Шудааст хоки чамани серумае зи сояи зоғ

شده است خاک چمن سرمه ای ز سایه زاغ

Чигуна булбули азин гулистон бурун наравад

چگونه بلبل ازین گلستان برون نرود

Ҳамеша дард ба узви заъиф май резад

همیشه درد به عضو ضعیف می ریزد

Ки печи втоби зи мӯии миён бурун наравад

که پیچ وتاب ز موی میان برون نرود

Ба зӯри дарди дил ҷустааст ҳайҳот аст

به زور درد دل جسته است هیهات است

Ки тири оҳи ман аз осмон бурун наравад

که تیر آه من از آسمان برون نرود

Дар он ҳарим ки соиби сухан шиносӣ нест

در آن حریم که صائب سخن شناسی نیست

Бҳўш бош ки ҳарф аз даҳон бурун наравад

بهوش باش که حرف از دهان برون نرود