Ба ваҳдат ме тавон кардани сабки ғамҳои олам ро

به وحدت می توان کردن سبک غم های عالم را

Ки танҳоӣ яке созад мусӣбатҳои олам ро

که تنهایی یکی سازد مصیبت های عالم را

Надорад ҳосилии ҷузи гирди кулуфти хок бе ҳосил

ندارد حاصلی جز گرد کلفت خاک بی حاصل

Бигардӣ чанд чун хуршеди сар то пои оламро ?

بگردی چند چون خورشید سر تا پای عالم را؟

зи ақли маслиҳати байни бештари мағзам парешон шуд

ز عقل مصلحت بین بیشتر مغزم پریشان شد

Магари ишқ аз серуми беруни баради савдои олам ро

مگر عشق از سرم بیرون برد سودای عالم را

Гронбории забони хорро санг Фсон созад

گرانباری زبان خار را سنگ فسان سازد

Ба пои грмрў бехор кун саҳрои олам ро

به پای گرمرو بی خار کن صحرای عالم را

Ба ҳалвои талхии мотами зи дил берун наме ояд

به حلوا تلخی ماتم ز دل بیرون نمی آید

Чисон ширин кунам бар хеши талхиҳои оламро ?

چسان شیرین کنم بر خویش تلخی های عالم را؟

Хасу хошоки пеши сайл бепарво наме гирад

خس و خاشاک پیش سیل بی پروا نمی گیرد

Ки бол ва пар шавад захми забони расвои олам ро

که بال و پر شود زخم زبان رسوای عالم را

Наҳангӣ мешавад ҳар муваҷҷаҳ эй соиби з бе тобӣ

نهنگی می شود هر موجه ای صائب ز بی تابی

Набошад ҷузи таҳаммули лангарии дарёии олам ро

نباشد جز تحمل لنگری دریای عالم را