зи офтоб агар халқи чашм об диҳад

ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهد

зи оризи ту назари об офтоб диҳад

ز عارض تو نظر آب آفتاب دهد

Мадори шарми таваққуъ азон ҳёнои тарс

مدار شرم توقع ازان حیانا ترس

Ки бӯсаи брлби паймона беҳиҷоб диҳад

که بوسه برلب پیمانه بی حجاب دهد

з дидан дар вдиўор монеъанд маро

ز دیدن در ودیوار مانعند مرا

Ки раҳи маро ба прихонаҳ ниқоб диҳад

که ره مرا به پریخانه نقاب دهد

Умед ҳаст ки шероза гуҳар гардад

امید هست که شیرازه گهر گردد

Фалак ба риштаи ҷонӣ ки печ ва тоб диҳад

فلک به رشته جانی که پیچ و تاب دهد

намеравад паии дунёии пучи соҳибдил

نمی رود پی دنیای پوچ صاحبدل

Фиреби Хизри куҷои муваҷҷаҳ сароб диҳад

فریب خضر کجا موجه سراب دهد

Расад ба чашмаи ҳайвони зи тарки худбинӣ

رسد به چشمه حیوان ز ترک خودبینی

Сикандари оинаи худ агар ба об диҳад

سکندر آینه خود اگر به آب دهد

Чунин ки нолаи ман аз қабул навмедаст

چنین که ناله من از قبول نومیدست

Аҷаб ки кӯҳи садои маро ҷавоб диҳад

عجب که کوه صدای مرا جواب دهد

Касе ба каъба мақсад расад ки дар ҳар гом

کسی به کعبه مقصد رسد که در هر گام

Ба хор аз обилаи пои хеш об диҳад

به خار از آبله پای خویش آب دهد

Хушаст ҷўдўкрм дар либоси шарм ки баҳр

خوش است جودوکرم در لباس شرم که بحر

Ба хоки файзи худ аз парда саҳоб диҳад

به خاک فیض خود از پرده سحاب دهد

Азон чу кӯза сарбаста ам хамӯш ки хам

ازان چو کوزه سربسته ام خموش که خم

Ба ҳар ки лаб накушояд шароб ноб диҳад

به هر که لب نگشاید شراب ناب دهد

Кафани зи ҷома эҳром мекунад соиб

کفن ز جامه احرام می کند صائب

Касе ки вақти саҳаргоҳи тан ба хоб диҳад

کسی که وقت سحرگاه تن به خواب دهد