Чаро шароб ба зоҳид касе ба зӯр диҳад

چرا شراب به زاهد کسی به زور دهد

Ба даст бе басари ойӣна булӯр диҳад

به دست بی بصر آیینه بلور دهد

Меӣ ки аҳл шуъӯранд доғи ншأаҳи он

میی که اهل شعورند داغ نشأه آن

Чаро касе ба фақиҳон бешуъӯр диҳад

چرا کسی به فقیهان بی شعور دهد

Чу ҳаст нақди муяссари висоли духтари руз

چو هست نقد میسر وصال دختر رز

Чаро ба насяи дили хеши кас ба ҳур диҳад

چرا به نسیه دل خویش کس به حور دهد

Чаро далер набошанд бодаи паймоён

چرا دلیر نباشند باده پیمایان

Ки ҷӯши бодаи садоӣ ҳўолғФўр диҳад

که جوش باده صدای هوالغفور دهد

зи хеши хаймаи буруни зани сафоӣ вақт бибин

ز خویش خیمه برون زن صفای وقت ببین

Чароғ то таҳи доман буд чаҳ нур диҳад

چراغ تا ته دامن بود چه نور دهد

Дил фусурда наёяд ба кори баъд аз марг

دل فسرده نیاید به کار بعد از مرگ

Чароғи мурдаи куҷои равшанӣ ба гӯр диҳад

چراغ مرده کجا روشنی به گور دهد

Гудохтем дарин хокдон куҷо шуд Нӯҳ

گداختیم درین خاکدان کجا شد نوح

Ки оби марҳаматии сар ба ин танур диҳад

که آب مرحمتی سر به این تنور دهد

Ба оби теғи қазои бишиканади хумораш ро

به آب تیغ قضا بشکند خمارش را

Ба ҳар ки даври фалаки бода ғурур диҳад

به هر که دور فلک باده غرور دهد

Дарин бисот нишинад дурусти нақш касе

درین بساط نشیند درست نقش کسی

Ки дасти тарҳи сулаймони сифат ба мӯр диҳад

که دست طرح سلیمان صفت به مور دهد

Ба бе забонии мо раҳм мекунад соиб

به بی زبانی ما رحم می کند صائب

Касе ки шамъи таҷаллӣ ба даст тавр диҳад

کسی که شمع تجلی به دست طور دهد