Маро ба майкада ҳар кас ки роҳ бинмоед

مرا به میکده هر کس که راه بنماید

Дар биҳишт ба рӯйиш худоӣ бигушоед

در بهشت به رویش خدای بگشاید

Биҷузи қаламрави Мозандарони куҷои дигар

بجز قلمرو مازندران کجا دیگر

Кулоҳи гӯшаи мино ба абр ме сояд

کلاه گوشه مینا به ابر می ساید

Дар он диёр иқомат макун ки аз сардӣ

در آن دیار اقامت مکن که از سردی

Забони оташи сӯзон ба зинҳор ояд

زبان آتش سوزان به زینهار آید

Биё ба кишвари Мозандарон ки дар сармо

بیا به کشور مازندران که در سرما

Бғири оташ май оташӣ наме бояд

بغیر آتش می آتشی نمی باید

Чунон рабӯдаи ашраф шудааст дидаи ман

چنان ربوده اشرف شده است دیده من

Ки илтифот ба сайр биҳишт нанамояд

که التفات به سیر بهشت ننماید

Чунон з абр нигардидааст ҷавшани пӯш

چنان ز ابر نگردیده است جوشن پوش

Ки офтоб дар ӯ теғ кор фармоед

که آفتاب در او تیغ کار فرماید

Ба ҷои бодаи магари баҳрро кашам бар сар

به جای باده مگر بحر را کشم بر سر

Ки май зи ӯҳдаи ин абр бар наме ояд

که می ز عهده این ابر بر نمی آید

Агар чаҳ аз дили сангини дилбарони созанд

اگر چه از دل سنگین دلبران سازند

Баннои тавбаи дарин бум вбр наме поед

بنای توبه درین بوم وبر نمی پاید

Азон ҳамеша буд бар қарори ранги гулаш

ازان همیشه بود بر قرار رنگ گلش

Ки моҳи моҳ дар ӯ офтоб нанамояд

که ماه ماه در او آفتاب ننماید

Ба ин диёри тараби хези чашми бади мрсод

به این دیار طرب خیز چشم بد مرساد

Ки кори бодаи зи кайфият ҳаво ояд

که کار باده ز کیفیت هوا آید

Марои зи таҷрибаи корон насиҳатӣ ёдаст

مرا ز تجربه کاران نصیحتی یادست

Ки тавбаи нома ба хати шикаста май бояд

که توبه نامه به خط شکسته می باید

Ҳадиси хӯбии Мозандарони вошрФ ро

حدیث خوبی مازندران واشرف را

Забони кӯтаҳи соиб чаҳ шарҳ фармоед

زبان کوته صائب چه شرح فرماید