з ҳар навои дили ушшоқ кӣ ба ҷӯш ояд

ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آید

зи андалеби магари нолае ба гӯш ояд

ز عندلیب مگر ناله‌ای به گوش آید

Чунон фусурдаи з бегонагӣ нигардида аст

چنان فسرده ز بیگانگی نگردیده است

Ки хӯнам аз нигаҳи ошно ба ҷӯш ояд

که خونم از نگه آشنا به جوش آید

Фиғони ман зи муҳаррики ғанӣ буд , варна

فغان من ز محرک غنی بود، ورنه

Ба нохуни дгарони соз дар хурӯш ояд

به ناخن دگران ساز در خروش آید

зи айб ӯ дгарон низ чашм май пӯшад

ز عیب او دگران نیز چشم می‌پوشد

Ба айби мардум агар дидаи парда пӯш ояд

به عیب مردم اگر دیده پرده‌پوش آید

Ба ихтиёр наёяд кас аз биҳишти бурун

به‌اختیار نیاید کس از بهشت برون

Магари зи майкадаи берун касе ба дӯш ояд

مگر ز میکده بیرون کسی به دوش آید

Ҳузур рӯй замин дар биҳишт беҳӯшӣ аст

حضور روی زمین در بهشت بیهوشی است

Ба ихтиёр чаро одамӣ ба ҳуш ояд

به‌اختیار چرا آدمی به هوش آید

Китоб дар гарави бода аз фақиҳ гирифт

کتاب در گرو باده از فقیه گرفت

Зиёдаи зин чаҳ муруввати з мефуруш ояд

زیاده زین چه مروت ز می‌فروش آید

Маро ба базм рақибон махон ки ҳайҳот аст

مرا به بزم رقیبان مخوان که هیهات است

Ки андалеб ба дукони гул фуруш ояд

که عندلیب به دکان گل‌فروش آید

зи хомшии дили афсурда гарм ме гардад

ز خامشی دل افسرده گرم می‌گردد

Чунон ки дар хами сарбаста май ба ҷӯш ояд

چنان که در خم سربسته می به جوش آید