Чунон ки гул ба сар шохсор ме ояд

چنان که گل به سر شاخسار می‌آید

Ба пои худ сари ошиқ ба дор ме ояд

به پای خود سر عاشق به دار می‌آید

Марои таваққуъи эҳсони з корфармо нест

مرا توقع احسان ز کارفرما نیست

Ки музди кори ман аз завқ кор ме ояд

که مزد کار من از ذوق کار می‌آید

Ғарази таҳияи оғӯши хоксорӣ ҳост

غرض تهیه آغوش خاکساری‌هاست

зи баҳри муваҷҷаҳ агар бар канор ме ояд

ز بحر موجه اگر بر کنار می‌آید

Ба кори ҳаркии дарин нашъа соя андозӣ

به کار هرکه درین نشئه سایه اندازی

Дар офтоби қиёмат ба кор ме ояд

در آفتاب قیامت به کار می‌آید

Ба оташи ҷигари офтоби об задан

به آتش جگر آفتاب آب زدن

Азон ақиқи лаб обдор ме ояд

ازان عقیق لب آبدار می‌آید

Кунун ки сӯхтае дар ҷаҳон имкон нест

کنون که سوخته‌ای در جهان امکان نیست

зи санги биҳдаҳи берун шарор ме ояд

ز سنگ بیهده بیرون شرار می‌آید

Ҳуқуқи хизмати мо гарчи бешумор буд

حقوق خدمت ما گرچه بی‌شمار بود

Назар ба лутфи ту кӣ дар шумор ме ояд

نظر به لطف تو کی در شمار می‌آید

Ҷузи ин ки аз таҳи дил дар дуо барорам даст

جز این که از ته دل در دعا برآرم دست

Дигар зи дасту дили ман чаҳ кор ме ояд

دگر ز دست و دل من چه کار می‌آید

Ба офтоби ҷаҳон тоб мерасад соиб

به آفتاب جهان‌تاب می‌رسد صائب

Чу субҳи ҳарки ба дунё дубор ме ояд

چو صبح هرکه به دنیا دوبار می‌آید