Оҳи ъолмсўзро дар синаи дуздӣдан чаро ?

آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟

Барқро пероҳани фонӯси пӯшидан чаро

برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا

Дар миёни рафтау ояндаи дории як нафас

در میانِ رفته و آینده داری یک نفس

ӣнқадари ҳангома бар як дами фурӯ чидан чаро

اینقدر هنگامه بر یک دم فرو‌چیدن چرا

Ҷомае каз тан наравед , ризқ миқроз фаност

جامه‌ای کز تن نروید، رزقِ مقراضِ فناست

Бар либоси орият чун хор часбӣдан чаро

بر لباسِ عاریت چون خار چسبیدن چرا

Фӯт шудгар аз ту дунё , душманӣ дар хок рафт

فوت شد گر از تو دنیا، دشمنی در خاک رفت

Даст бар даст аз сари афсӯс молидан чаро

دست بر دست از سرِ افسوس مالیدن چرا

Аз ҳубобу мавҷ , дарё медиҳад тоҷу камар

از حباب و موج، دریا می‌دهد تاج و کمر

Бар сари ин хирқаи сад пора ларзидан чаро

بر سرِ این خرقهٔ صد پاره لرزیدن چرا

Даст афсӯсӣаст ҳар баррагӣ ки май раведи зи шох

دستِ افسوسی است هر برگی که می‌روید ز شاخ

Дар чунин мотами сарое , ҳарза хандидан чаро

در چنین ماتم‌سرایی، هرزه‌خندیدن چرا

Чист дунё то ба он олӯдасозӣ дасти хеш ?

چیست دنیا تا به آن آلوده سازی دست خویش؟

Бар сар хон сулаймони коса лесидан чаро

بر سرِ خوانِ سلیمان کاسه‌لیسیدن چرا

Оби ҳайвон дар ақиқи сабр пинҳон карда анд

آبِ حیوان در عقیقِ صبر پنهان کرده‌اند

Ин чунин об гуворое нанӯшидан чаро

این چنین آبِ گوارایی ننوشیدن چرا

Дар чунин вақте ки хон файз густардааст субҳ

در چنین وقتی که خوانِ فیض گسترده است صبح

Чун гронҷонони зи ҷой худ наҷунбидан чаро

چون گرانجانان ز جای خود نجنبیدن چرا

Зини гулистони оқибат чун бод май бояд гузашт

زین گلستان عاقبت چون باد می‌باید گذشت

Бар дарахтӣ ҳар замон чун ток печидан чаро

بر درختی هر زمان چون تاک‌پیچیدن چرا

Тарки кӯшиши домани манзил ба даст овардан аст

ترکِ کوشش دامنِ منزل به دست‌آوردن است

Роҳи худро давр майсозӣ зи кўшидн чаро

راهِ خود را دور می‌سازی ز کوشیدن چرا

Дархур талхӣаст соиб ҳар даворо хосият

درخورِ تلخی است صائب هر دوا را خاصیت

Аз сари рағбати ҳадиси талх нишнидан чаро ?

از سرِ رغبت حدیثِ تلخ نشنیدن چرا؟