зи роҳи сулҳи муҳайёӣ ҷанг ме ояд

ز راه صلح مهیای جنگ می آید

зи мумиёе ӯ кор снк ме ояд

ز مومیایی او کار سنک می آید

Умеди раҳм буд куфр азон худои нотарс

امید رحم بود کفر ازان خدا ناترس

Кигар ба каъба равад аз фаранг ме ояд

که گر به کعبه رود از فرنگ می آید

зи шишаи боли призод агар шикаста шавад

ز شیشه بال پریزاد اگر شکسته شود

Хаёли ёри ҳам аз дил ба танг ме ояд

خیال یار هم از دل به تنگ می آید

Ғубори оҳи з дил мешавад баланди маро

غبار آه ز دل می شود بلند مرا

Ба шишаи дил ҳар кас ки санг ме ояд

به شیشه دل هر کس که سنگ می آید

Ба чор болаш хорост чун шарар ҷоем

به چار بالش خاراست چون شرر جایم

зи бас ки бар ман аз атроф санг ме ояд

ز بس که بر من از اطراف سنگ می آید

Қади хамида маро шуд ба роҳи рости далел

قد خمیده مرا شد به راه راست دلیل

Ба сайқали оинаи беруни з ранг ме ояд

به صیقل آینه بیرون ز رنگ می آید

Чунон ба аҳд ту шуд оми дрдмндиҳо

چنان به عهد تو شد عام دردمندیها

Ки буии дарди зи доғ паланг ме ояд

که بوی درد ز داغ پلنگ می آید

Хаёл рӯй ту ҳам меравад зи дили берун

خیال روی تو هم می رود ز دل بیرون

Буруни зи гавҳар агар об врнг ме ояд

برون ز گوهر اگر آب ورنگ می آید

зи осмони мқўси зи бас каҷӣ дидам

ز آسمان مقوس ز بس کجی دیدم

Камон ба дидаи ман чун хаданг ме ояд

کمان به دیده من چون خدنگ می آید

Магар ки ҳаст умеди иҷобатии соиб

مگر که هست امید اجابتی صائب

Ки оҳ бар лаби ман бедиранг ме ояд

که آه بر لب من بی درنگ می آید