зи моҳи нави сафарам то хабар наме ояд

ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آید

Ҳузури хотири ман аз сафар наме ояд

حضور خاطر من از سفر نمی آید

Ғами замонаи чунон танг карда доира ро

غم زمانه چنان تنگ کرده دایره را

Ки субҳро нафас аз сина наме ояд

که صبح را نفس از سینه نمی آید

Фишурди панҷаи ақли баланди бозу ро

فشرد پنجه عقل بلند بازو را

Касе ба токи зибардаст барнаме ояд

کسی به تاک زبردست برنمی آید

Чигуна бесабаб ояд зи дили сухан ба забон

چگونه بی سبب آید ز دل سخن به زبان

Гуҳар ба пои худ аз баҳр барнаме ояд

گهر به پای خود از بحر برنمی آید

Сухан шикаста таровад зи калаки пари суханам

سخن شکسته تراود ز کلک پر سخنم

Чҳо ба шохи зи ҷӯш самар наме ояд

چها به شاخ ز جوش ثمر نمی آید

Гуҳар ба хомаи ман ҳамчуи ашк дар ток аст

گهر به خامه من همچو اشک در تاک است

Чаҳ суди ҷавҳаре дар назар наме ояд

چه سود جوهریی در نظر نمی آید

Раги бурӣдаи ток аз гиристан бас кард

رگ بریده تاک از گریستن بس کرد

Замони гиряи ман чун бсрнмӣ ояд

زمان گریه من چون بسرنمی آید

Мадори чашми гушоиши зи калаки худ соиб

مدار چشم گشایش ز کلک خود صائب

Грҳгшоиӣ аз нешикар наме ояд

گرهگشایی از نیشکر نمی آید