зи дили хаёл майонаш ба дар наме ояд

ز دل خیال میانش به در نمی‌آید

зи лафзи маънии печида бар наме ояд

ز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید

Назари зи ориз ӯ барнаме тавонам дошт

نظر ز عارض او برنمی‌توانم داشت

Биҳишт агар чаҳ маро дар назар наме ояд

بهشت اگر چه مرا در نظر نمی‌آید

Паёми лутфи ту бо ошиқ ихтиёрӣ нест

پیام لطف تو با عاشق اختیاری نیست

Гирифтагии зи насим саҳар наме ояд

گرفتگی ز نسیم سحر نمی‌آید

Ба боддстии тӯфон чаҳ мекунад лангар

به باددستی طوفان چه می‌کند لنگر

Шикеб бо дили худком барнаме ояд

شکیب با دل خودکام برنمی‌آید

Шарар ба оташ сӯзанда бозгашт намӯд

شرر به آتش سوزنده بازگشت نمود

Ҳузури хотири мо аз сафар наме ояд

حضور خاطر ما از سفر نمی‌آید

зи обгина ӯ бар дилам ғуборӣ нест

ز آبگینه او بر دلم غباری نیست

Ки ошиқии зи парешон назар наме ояд

که عاشقی ز پریشان نظر نمی‌آید

Сабуии бодаи дили танг дар ҷаҳон нагузошт

سبوی باده دل تنگ در جهان نگذاشت

зи даст баста магӯ кор барнаме ояд

ز دست بسته مگو کار برنمی‌آید

Дилам дунем шуд аз диданаш ки ме гуяд

دلم دونیم شد از دیدنش که می‌گوید

Ки кори теғи зи мӯӣ камар наме ояд

که کار تیغ ز موی کمر نمی‌آید

Чаро зи бими канор аз канор май гузарӣ

چرا ز بیم کنار از کنار می‌گذری

Туро ки мӯии миён дар назар наме ояд

ترا که موی میان در نظر نمی‌آید

Азин чаҳ суд ки дарёст дар гиреҳ ӯ ро

ازین چه سود که دریاست در گره او را

Чу дафъи ташнаи лабӣ аз гуҳар наме ояд

چو دفع تشنه‌لبی از گهر نمی‌آید

зи шарми ханда ӯ устихон субҳ гудохт

ز شرم خنده او استخوان صبح گداخت

Шукр ба ҳасани глўсўз барнаме ояд

شکر به حسن گلوسوز برنمی‌آید

Ки бар чароғи дил ман зад остини соиб

که بر چراغ دل من زد آستین صائب

Ки буии сӯхтагӣ аз ҷигар наме ояд

که بوی سوختگی از جگر نمی‌آید