зи мағзи пучи бурун орзӯ наме ояд

ز مغز پوچ برون آرزو نمی‌آید

Ки буии бодаи бурун аз каду наме ояд

که بوی باده برون از کدو نمی‌آید

Чаро з по нанишинанд ғофилони ҳарис

چرا ز پا ننشینند غافلان حریص

зи пои хуфта агар ҷустуҷӯ наме ояд

ز پای خفته اگر جستجو نمی‌آید

Ба ғайри ашк ки шавед зи дили ғубори малол

به غیر اشک که شوید ز دل غبار ملال

Дигар зи ҳеҷ каси ин шустушӯ наме ояд

دگر ز هیچ کس این شستشو نمی‌آید

Сиррӣ ки доғ ҷунун барграфт аз хокаш

سری که داغ جنون برگرفت از خاکش

Чу офтоб ба афсар Фрўнмӣ ояд

چو آفتاب به افسر فرونمی‌آید

Фиғон ки шабнами мо бо каманди ҷазбаи меҳр

فغان که شبنم ما با کمند جذبه مهر

Буруни зи доираи ранг ва бӯ наме ояд

برون ز دایره رنگ و بو نمی‌آید

Сафои талъати дил дар гудози тан баста аст

صفای طلعت دل در گداز تن بسته است

зи оби оинаи ин шустушӯ наме ояд

ز آب آینه این شستشو نمی‌آید

Сиррӣ ки раҳ ба гиребони фикри рангини барад

سری که ره به گریبان فکر رنگین برد

Ба сайри гулшани ҷинат Фрўнмӣ ояд

به سیر گلشن جنت فرونمی‌آید

Ба ғайр мекашӣ аз корҳо дигар корӣ

به غیر میْکشی از کارها دگر کاری

зи дасти кӯтаҳи ман чун сабу наме ояд

ز دست کوته من چون سبو نمی‌آید

Фитод роҳи кадоми офтоби рӯ ба чаман

فتاد راه کدام آفتاب رو به چمن

Ки ранги рафтаи гулҳо ба рӯ наме ояд

که رنگ رفته گل‌ها به رو نمی‌آید

з аҷз нест зи қаҳти сухан шиносон аст

ز عجز نیست ز قحط سخن‌شناسان است

зи ман чу тӯтӣ агар гуфтугӯ наме ояд

ز من چو طوطی اگر گفتگو نمی‌آید

Бишӯй дасти зи ҷон дар ҳарими ишқи дарой

بشوی دست ز جان در حریم عشق درآی

Ки кас ба тўФи ҳарам бевузӯ наме ояд

که کس به طوف حرم بی‌وضو نمی‌آید

зи офтоби назар об додаам соиб

ز آفتاب نظر آب داده‌ام صائب

Ба чашми ман маи ношстаҳ рӯ наме ояд

به چشم من مه ناشسته رو نمی‌آید