Дил аз мушоҳидаи лола зор накушояд

دل از مشاهده لاله زار نگشاید

зи дастҳои ҳнобстаҳи корнгшоид

ز دستهای حنابسته کارنگشاید

Гиреҳи зи ғунчаи пайкони занги бастаи мо

گره ز غنچه پیکان زنگ بسته ما

Батар забонии хӯн шикор накушояд

به تر زبانی خون شکار نگشاید

зи хӯн зиёда шавад ранги ғунчаи пайкон

ز خون زیاده شود رنگ غنچه پیکان

Дили ғамин з мехушгувор накушояд

دل غمین ز می خوشگوار نگشاید

зи ихтиёри ҷаҳони уқда Эйаст дар дили ман

ز اختیار جهان عقده ای است در دل من

Ки ҷуз ба гиря беихтиёр накушояд

که جز به گریه بی اختیار نگشاید

Тилисм ҳастӣ худ ношикаста чун мардон

طلسم هستی خود ناشکسته چون مردان

Туро ба рӯй дили ин на ҳисор накушояд

ترا به روی دل این نه حصار نگشاید

зи оҳ мо нашавад нарми дили кавокиб ро

ز آه ما نشود نرم دل کواکب را

Ки дӯди оби зи чашм шарор накушояд

که دود آب ز چشم شرار نگشاید

Бисоз бо дили пурбори худгар озодӣ

بساز با دل پربار خود گر آزادی

Ки ҳеҷ каси зи дили сарв бор накушояд

که هیچ کس ز دل سرو بار نگشاید

Хуши он садаф кигар аз тишнагӣ кабоб шавад

خوش آن صدف که گر از تشنگی کباب شود

Даҳони хеш ба абр баҳор накушояд

دهان خویش به ابر بهار نگشاید

Шикояти гиреҳи дил ба рӯзгор мабар

شکایت گره دل به روزگار مبر

Ки ҳеҷ кас ба ҷуз аз кирдигор накушояд

که هیچ کس به جز از کردگار نگشاید

Агар чаҳ зарраи сазовори меҳр тобон нест

اگر چه ذره سزاوار مهر تابان نیست

намешавад ки зи партав канор накушояд

نمی شود که ز پرتو کنار نگشاید

Мҷўии хотири ҷамъ аз ҷаҳони ноамнӣ

مجوی خاطر جمع از جهان ناامنی

Ки теғро зкмр кӯҳсор накушояд

که تیغ را زکمر کوهسار نگشاید

зи тангнои ҷаҳон кӣ кушода ме гардад

ز تنگنای جهان کی گشاده می گردد

Дилӣ ки дар бару оғӯш ёр накушояд

دلی که در بر و آغوش یار نگشاید

Замини вчрхи бғир аз ғубор ва дӯдӣ нест

زمین وچرخ بغیر از غبار و دودی نیست

Хуши он ки чашм ба дӯд вғбор накушояд

خوش آن که چشم به دود وغبار نگشاید

Марост аз дили мағрури ғунчае соиб

مراست از دل مغرور غنچه ای صائب

Ки дар ба рӯй насим баҳор накушояд

که در به روی نسیم بهار نگشاید