Шикастаи ҳолеи ман пеши ёр бояд дид
شکسته‌حالی من پیش یار باید دید
Хазони ранги маро дар баҳор бояд дид
خزانِ رنگ مرا در بهار باید دید
Агар чаҳ чун дили шаби файзи ман намоён нест
اگر چه چون دل شب فیض من نمایان نیست
Маро ба дидаи шаби зиндаи дор бояд дид
مرا به دیدهٔ شب‌زنده‌دار باید دید
Мақоми арзи таҷаммули миён дарё нест
مقام عرض تجمل میان دریا نیست
Чу мавҷи ҷавҳари ман дар канор бояд дид
چو موج جوهرِ من در کنار باید دید
Агар чаҳ дар хмшӣ низ ҷавҳарам гуёст
اگر چه در خَمُشی نیز جوهرم گویاست
Маро чу теғи дами корзор бояд дид
مرا چو تیغ دَمِ کارزار باید دید
Хароби ҳолеи ин қасрҳои муҳкам ро
خراب‌حالی این قصرهای محکم را
зи равзани назари эътибор бояд дид
ز روزنِ نظرِ اعتبار باید دید
Марои зи рӯзи қиёмати ғамӣ ки ҳаст ин аст
مرا ز روز قیامت غمی که هست این است
Ки рӯй мардуми олами дубор бояд дид
که روی مردم عالم دوبار باید دید!
Куҷост фурсати гардондани варақи соиб
کجاست فرصتِ گرداندنِ ورق صائب
Ба рӯй кори ҳам аз пушти кор бояд дид
به روی کار هم از پشتِ کار باید دید