з рӯй лолаи гавани метрааши хати ънброФшон ро

ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان را

Макун зинҳор бе шерозаи дилҳои парешон ро

مکن زنهار بی شیرازه دلهای پریشان را

Даҳони шикваи моро ба ҳарфӣ ме тавон бастан

دهان شکوه ما را به حرفی می توان بستن

Ба мӯе метавон зад бахяи ин захми намоён ро

به مویی می توان زد بخیه این زخم نمایان را

зи нуқсон гуҳар бошад такаббур бо фурудастон

ز نقصان گهر باشد تکبر با فرودستان

Ки худдорӣ муяссар нест гавҳарҳои ғалатон ро

که خودداری میسر نیست گوهرهای غلطان را

Дил аз мардон рибоед доми зулфи шергир ӯ

دل از مردان رباید دام زلف شیرگیر او

Чароғ аз чашм ҳайронаст доими ин шабистон ро

چراغ از چشم حیران است دایم این شبستان را

Сари зулфи парешонро дилӣ чун шона май бояд

سر زلف پریشان را دلی چون شانه می باید

Ки бар сар ҷо тавонад дод сад захми намоён ро

که بر سر جا تواند داد صد زخم نمایان را

Муҳаббат бо заъифони гӯшаи чашм дигар дорад

محبت با ضعیفان گوشه چشم دگر دارد

Ба меҳри кучаки худ лутф дигар ҳаст шоҳон ро

به مهر کوچک خود لطف دیگر هست شاهان را

Чу даст аз остин берун кунад бозичаи гардун

چو دست از آستین بیرون کند بازیچه گردون

Кунад девии бурун аз даст , ангуштари сулаймон ро

کند دیوی برون از دست، انگشتر سلیمان را

Кунад чун доми зери хоки тавқи хешро қамарӣ

کند چون دام زیر خاک طوق خویش را قمری

Ба ҳар гулшан ки уфтад роҳи он сарви хиромон ро

به هر گلشن که افتد راه آن سرو خرامان را

Буруни рӯ аз фалак то домани матлаб ба дасти оре

برون رو از فلک تا دامن مطلب به دست آری

Чу Тифлон чандсозӣ мураккаби худ тарафи домонро ?

چو طفلان چند سازی مرکب خود طرف دامان را؟

Ба ҳиммати ҷисмро ҳамранг ҷон кун дар сбкрўҳӣ

به همت جسم را همرنگ جان کن در سبکروحی

Бабри зини фарш бо худ ин ғубори арши ҷавлон ро

ببر زین فرش با خود این غبار عرش جولان را

Қаноат кун ба нони хушк то бе орзӯи гардӣ

قناعت کن به نان خشک تا بی آرزو گردی

Ки хоҳишҳои алвон ҳаст неъматҳои алвон ро

که خواهش های الوان هست نعمت های الوان را

Дарин мотами саро то як нафас чун субҳи меҳмонӣ

درین ماتم سرا تا یک نفس چون صبح مهمانی

Ба шукри хандаи ширини дори коми талхкомон ро

به شکر خنده شیرین دار کام تلخکامان را

Надорад олами таҷред чун ман хонаи пардозӣ

ندارد عالم تجرید چون من خانه پردازی

зи урёнӣ ба тори ашк май дузами гиребон ро

ز عریانی به تار اشک می دوزم گریبان را

Ғами олам фаровонаст ва ман як ғунча дил дорам

غم عالم فراوان است و من یک غنچه دل دارم

Чисон дар шиша соъат кунам реги биёбонро ?

چسان در شیشه ساعت کنم ریگ بیابان را؟

Дарин даии моҳ бебаррагӣ , ки ғайр аз хомаи соиб

درین دی ماه بی برگی، که غیر از خامه صائب

Ба фикр тоза дорад зиндаи дили хоки сафоҳонро ?

به فکر تازه دارد زنده دل خاک صفاهان را؟