Арақи зи шарми ту бар рӯй офтоби давид

عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دوید

зи шавқи лаъли ту хӯн дар раги шароби давид

ز شوق لعل تو خون در رگ شراب دوید

Даҳони танги ту бар зарраи кор танг гирифт

دهان تنگ تو بر ذره کار تنگ گرفت

Ғубори хати ту бар рӯй офтоби давид

غبار خط تو بر روی آفتاب دوید

Ниқоби шарм чу аз рӯй оташини бардошт

نقاب شرم چو از روی آتشین برداشت

Арақ ба чеҳраи оташ ба изтироби давид

عرق به چهره آتش به اضطراب دوید

Пай шикастани дили қатра Эй бизан чу ҳубоб

پی شکستن دل قطره ای بزن چو حباب

Ки ҳамчуи мавҷи туоне ба рӯй оби давид

که همچو موج توانی به روی آب دوید

Насими субҳи қиёмати вазиди вбиҳўшм

نسیم صبح قیامت وزید وبیهوشم

Чаҳ ншأаҳ буд ки рӯ бар ман хароби давид

چه نشأه بود که رو بر من خراب دوید

зи гиряи дӯстии оташ ба хирманам афтод

ز گریه دوستی آتش به خرمنم افتاد

Ба рӯй оташ агар гиряи кабоби давид

به روی آتش اگر گریه کباب دوید

Ситораи хол туро дид чашмро пӯшед

ستاره خال ترا دید چشم را پوشید

Ҳилоли ид туро дид дар рикоби давид

هلال عید ترا دید در رکاب دوید

Макун ба гзлки ислоҳ рӯй худро риш

مکن به گزلک اصلاح روی خود را ریش

Ки ҳарфи хати ту чун шеъри интихоби давид

که حرف خط تو چون شعر انتخاب دوید

Паии назораи он чашмҳои хоб олуд

پی نظاره آن چشمهای خواب آلود

Ҳазор марҳаларо пои ман ба хоби давид

هزار مرحله را پای من به خواب دوید

Магар ба баҳри каллаи гӯшаи ғурури шикаст

مگر به بحر کله گوشه غرور شکست

Ки мавҷи теғ ба каф бар сари ҳубоби давид

که موج تیغ به کف بر سر حباب دوید

Чу соиби ин ғазал тоза хонд дар маҳфил

چو صائب این غزل تازه خواند در محفل

Сапанд бар сари оташ ба изтироби давид

سپند بر سر آتش به اضطراب دوید