Кӯи сарви қоматӣ ки дили ман зи ҷои барад

کو سرو قامتی که دل من ز جا برد

Занг аз дилам ба як нигаҳи ошнои барад

زنگ از دلم به یک نگه آشنا برد

Аҷз вФтодгӣаст саранҷоми саркашӣ

عجز وفتادگی است سرانجام سرکشی

Чун шуъла шуд заъиф ба хаси илтиҷои барад

چون شعله شد ضعیف به خس التجا برد

Хуршед агар ба сояи худ май баради паноҳ

خورشید اگر به سایه خود می برد پناه

Озодаи ҳам ба боли ҳумои илтиҷои барад

آزاده هم به بال هما التجا برد

Бахти сиёҳи ҳам з ҳнрўр шавад ҷудо

بخت سیاه هم ز هنرور شود جدا

Гртиргии зи хеши оби бқобрд

گرتیرگی ز خویش آب بقابرد

Навбат ба кас намедиҳад ин чархи сангдил

نوبت به کس نمی دهد این چرخ سنگدل

Саргаштаи он ки бор ба ин Асияи барад

سرگشته آن که بار به این آسیا برد

Дар раҳгузор бод фурӯзад чароғи хеш

در رهگذار باد فروزد چراغ خویش

Он содаи дил ки файзи зи касби ҳавои барад

آن ساده دل که فیض ز کسب هوا برد

Рафтам зи базми васли ту садбори ноумед

رفتم ز بزم وصل تو صدبار ناامید

Як раҳи з рӯй танз нагуфтӣ худои барад

یک ره ز روی طنز نگفتی خدا برد

Аз моли ҳирси тӯли амл кам наме шавад

از مال حرص طول امل کم نمی شود

Кӣ печи втоби ганҷи гуҳари зи аждаҳои барад

کی پیچ وتاب گنج گهر ز اژدها برد

Гар эҳтиёҷ арра гузорад ба торакаш

گر احتیاج اره گذارد به تارکش

Ғайрати куҷо ба ҳамчуи худии илтиҷои барад

غیرت کجا به همچو خودی التجا برد

Чин аз ҷабини мо набарди айши рӯзгор

چین از جبین ما نبرد عیش روزگار

Оташи магари шикастагӣ аз бӯрёи барад

آتش مگر شکستگی از بوریا برد

Зини дарди ҷони ситон ки масеҳост оҷизаш

زین درد جان ستان که مسیحاست عاجزش

Соиби магар ба шоҳи Наҷафи илтиҷои барад

صائب مگر به شاه نجف التجا برد