Аз шарм нолаам ки дил аз кор май барад

از شرم ناله ام که دل از کار می برد

Булбул ба зери пари сари минқор май барад

بلبل به زیر پر سر منقار می برد

Ҳаркас ки бешароб равад барканори кишт

هرکس که بی شراب رود برکنار کشت

Ойӣнаро ба чашмаи зангор май барад

آیینه را به چشمه زنگار می برد

Бар боғбон ба чашм дигар мекунад нигоҳ

بر باغبان به چشم دگر می کند نگاه

Мурғӣ ки раҳ ба рахнаи девор май барад

مرغی که ره به رخنه دیوار می برد

Зӯҳҳодро ба боғ ки таклиф ме кунад

زهاد را به باغ که تکلیف می کند

Ин хори хушкро ки ба гулзор май барад

این خار خشک را که به گلزار می برد

Зулфи зи пои фитода буд риштаи умед

زلف ز پا فتاده بود رشته امید

Чашми зи кори рафтаи дил аз кор май барад

چشم ز کار رفته دل از کار می برد

Таклифи моҳтоб ба ман ҳарки ме кунад

تکلیف ماهتاب به من هرکه می کند

Маҷрӯҳро ба сайри намакзор май барад

مجروح را به سیر نمکزار می برد

Аз бими дастбурди таъаддии зи бӯстон

از بیم دستبرد تعدی ز بوستان

Гули илтиҷо ба гӯшаи дастор май барад

گل التجا به گوشه دستار می برد

Зулфи ту сад муаззини тасбеҳи гӯй ро

زلف تو صد موذن تسبیح گوی را

Кокули кашон ба ҳалқаи зуннор май барад

کاکل کشان به حلقه زنار می برد

Соиб чаҳ неъматӣаст ки табъи ғаюри ман

صائب چه نعمتی است که طبع غیور من

Минқор бастаам зи шкрзор май барад

منقار بسته ام ز شکرزار می برد