Мактуби ман ба хизмати ҷонон ки май барад

مکتوب من به خدمت جانان که می‌برد

Барги хазони расида ба бустон ки май барад

برگ خزان رسیده به بستان که می‌برد

Девонае ба тозагӣ аз банд ҷуста аст

دیوانه‌ای به تازگی از بند جسته است

Ин муждаро ба ҳалқаи Тифлон ки май барад

این مژده را به حلقه طفلان که می‌برد

Ашки ману таваққуъи гулгунаи асар

اشک من و توقع گلگونهٔ اثر

Тифли ятемро ба гулистон ки май барад

طفل یتیم را به گلستان که می‌برد

Ҷузи ман ки боғи хештан аз хона карда ам

جز من که باغ خویشتن از خانه کرده‌ام

Дар навбаҳори сар ба гиребон ки май барад

در نوبهار سر به گریبان که می‌برد

Ҷузи қатраҳои обилаи пои раҳравон

جز قطره‌های آبله پای رهروان

Лаби тишнагии зи хори муғелон ки май барад

لب‌تشنگی ز خار مغیلان که می‌برد

Акнӯн ки ёфт чошнии санги кӯдакон

اکنون که یافت چاشنی سنگ کودکان

Девонаи маро ба биёбон ки май барад

دیوانه مرا به بیابان که می‌برد

Ҳар мушкилӣ ки ҳаст гирифтам гушӯд ақл

هر مشکلی که هست گرفتم گشود عقل

Раҳ дар ҳақиқати дили инсон ки май барад

ره در حقیقت دل انسان که می‌برد

Ҷӯши шароби доим ва аз гул дўҳФтаҳ аст

جوش شراب دایم و از گل دوهفته است

Аз пои хами маро ба гулистон ки май барад

از پای خُم مرا به گلستان که می‌برد

Сар бохтан дарин сафари давр давлат аст

سر باختن درین سفر دور دولت است

Варна тариқи ишқ ба поён ки май барад

ورنه طریق عشق به پایان که می‌برد

Соиби саводи шаҳри марои хӯн мурда кард

صائب سواد شهر مرا خون مرده کرد

Ин дили рамидаро ба биёбон ки май барад

این دل رمیده را به بیابان که می‌برد