Он ракаи чашми масти ту бе ахтёркрд

آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

Осӯдааш зи пурсиши рӯз шумор кард

آسوده اش ز پرسش روز شمار کرد

Раҳмӣ накард бар ҷигари оташини мо

رحمی نکرد بر جگر آتشین ما

Машшотае ки лаъли туро обдор кард

مشاطه ای که لعل ترا آبدار کرد

Ёрб чҳо кунад ба дили биқрори мо

یارب چها کند به دل بیقرار ما

Ҳасанӣ ки оби оинаро биқрор кард

حسنی که آب آینه را بیقرار کرد

Нагузошт чашм боз кунад дили ғубори хат

نگذاشت چشم باز کند دل غبار خط

Ин гирди шӯхи чашм чаҳ бо ин савор кард

این گرد شوخ چشم چه با این سوار کرد

Аз дил мапӣч рӯй ки шикаршикан нашуд

از دل مپیچ روی که شکرشکن نشد

Ҳар тӯтӣӣ ки пушти броиинаҳ дор кард

هر طوطیی که پشت برآیینه دار کرد

Бе интизори домани хуршедро гирифт

بی انتظار دامن خورشید را گرفت

Чун шабнами он ки оинаро беғубор кард

چون شبنم آن که آینه را بی غبار کرد

эй ғунчаи лаби зи пардаи буруни о ки дар чаман

ای غنچه لب ز پرده برون آ که در چمن

Гули чашми интизори зи шабнам чаҳор кард

گل چشم انتظار ز شبنم چهار کرد

Шуд пайкарами нишони хадангаши пас аз ҳалок

شد پیکرم نشان خدنگش پس از هلاک

Ин мушти устихон чаҳ ҳумое шикор кард

این مشت استخوان چه همایی شکار کرد

Дар коми шери бистар роҳат фиканда аст

در کام شیر بستر راحت فکنده است

Ҳаркас ки хоби амни дарин рӯзгор кард

هرکس که خواب امن درین روزگار کرد

Атъоми ризқи рӯҳ втъомаст ризқи тан

اطعام رزق روح وطعام است رزق تن

Хуши вақти он ки рӯзии рӯҳ ихтиёр кард

خوش وقت آن که روزی روح اختیار کرد

Исои ҳамин ба чарх чаҳорум нарафта аст

عیسی همین به چرخ چهارم نرفته است

Бисёр азин пиёдаи таҷарруд савор кард

بسیار ازین پیاده تجرد سوار کرد

Ин он ғазал ки саъдӣ Широз гуфта аст

این آن غزل که سعدی شیراز گفته است

Музд он гирифт ҷони бародар ки кор кард

مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد