Пеши насими субҳи гули оғӯш боз кард

پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

Аз покдоманон натавон эҳтироз кард

از پاکدامنان نتوان احتراز کرد

Аз васли сохтам ба назари бозии хаёл

از وصل ساختم به نظر بازی خیال

Буии гулами зи суҳбати гул бениёз кард

بوی گلم ز صحبت گل بی نیاز کرد

Аз як нигоҳи баради дили вдини вҳўши ман

از یک نگاه برد دل ودین وهوش من

Ин къбтини чашми маро покбоз кард

این کعبتین چشم مرا پاکباز کرد

Гардид аз шиканҷаи бечорагии халос

گردید از شکنجه بیچارگی خلاص

Аз чора ҳар ки рӯ ба дар чора соз кард

از چاره هر که رو به در چاره ساز کرد

Маҳмӯд агар чаҳ бткдаҳҳоро хароби сохт

محمود اگر چه بتکده ها را خراب ساخت

Зери взбр ба ним нигоҳаш Аёз кард

زیر وزبر به نیم نگاهش ایاز کرد

Дарё нишаст гирди хиҷолати зи чеҳра аш

دریا نشست گرد خجالت ز چهره اش

Силӣ ки бар харобаи мо трктоз кард

سیلی که بر خرابه ما ترکتاز کرد

Аз содагӣ ба муҳраи гули сохт аз гуҳар

از سادگی به مهره گل ساخت از گهر

Дилро тасаллии он ба ишқ муҷоз кард

دل را تسلی آن به عشق مجاز کرد

Қонеъи зи доми худ ба магас шуд чу анкабут

قانع ز دام خود به مگس شد چو عنکبوت

Зоҳид ки пеши халқи намоз дароз кард

زاهد که پیش خلق نماز دراز کرد

Шуд ташти оташи афсари зар дар назари маро

شد طشت آتش افسر زر در نظر مرا

То ишқ ӯ ба доғи маро сарфароз кард

تا عشق او به داغ مرا سرفراز کرد

Кӯтоҳи сохт дасти дарози Карим ро

کوتاه ساخت دست دراز کریم را

Дар арзи ҳоҷати он суханро дароз кард

در عرض حاجت آن سخن را دراز کرد

Соиби ниёзмандии ман гашти бештар

صائب نیازمندی من گشت بیشتر

Чандон ки ёр дар дили ман хӯн зноз кард

چندان که یار در دل من خون زناز کرد