Лаъли ту ханда бар гуҳар офтоб зад

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

Зулфи ту ҳалқа бар кмроФтоб зад

زلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Сад бор беш ҳасани ту дар маҷлиси шароб

صد بار بیش حسن تو در مجلس شراب

Ҷоми ҳилолро ба сроФтоб зад

جام هلال را به سرآفتاب زد

Дил об шуд зи ҷилваи тарафи ниқоб ӯ

دل آب شد ز جلوه طرف نقاب او

Бечораи шабнамӣ ки дроФтоб зад

بیچاره شبنمی که درآفتاب زد

Шастам ба хӯни зи сафҳаи дили меҳри осмон

شستم به خون ز صفحه دل مهر آسمان

Зон дашнаҳо ки бар ҷигар офтоб зад

زان دشنه ها که بر جگر آفتاب زد

Дили маҳви ҷилваҳои ту шуд ин чунин шавад

دل محو جلوه های تو شد این چنین شود

Шабнам ки хайма дар гзроФтоб зад

شبنم که خیمه در گذرآفتاب زد

Аз чашми шӯри хӯн шафақ шуд ба хоки рехт

از چشم شور خون شفق شد به خاک ریخت

Ширӣ ки субҳ бар шукр офтоб зад

شیری که صبح بر شکر آفتاب زد

Дасти баланди ҳиммат агар дар нигор нест

دست بلند همت اگر در نگار نیست

Бар санг ме тавон гуҳар офтоб зад

بر سنگ می توان گهر آفتاب زد

Онро ки шуд азимати содиқи далели роҳ

آن را که شد عزیمت صادق دلیل راه

Чун субҳи даст дар кмроФтоб зад

چون صبح دست در کمرآفتاب زد

Ҳар кас сипар фиканд зи офат мусаллам аст

هر کس سپر فکند ز آفت مسلم است

Ин теғҳо ки бар сипар офтоб зад

این تیغها که بر سپر آفتاب زد

Соиб касе ки рӯй нтобед аз шикаст

صائب کسی که روی نتابید از شکست

Чун моҳ май зи ҷоми зар офтоб зад

چون ماه می ز جام زر آفتاب زد