Исо дамӣ куҷост ба дард сухан расад

عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

Гардад тамоми гӯши вабаи фарёд ман расад

گردد تمام گوش وبه فریاد من رسد

Аз ҳмъноними нафаси барқи вабоади сӯхт

از همعنانیم نفس برق وباد سوخت

Маҷнӯни куҷо ба бодияи гардӣ ба ман расад

مجنون کجا به بادیه گردی به من رسد

Сад ҳалқаи печи втоб фузун мехӯрам зи зулф

صد حلقه پیچ وتاب فزون می خورم ز زلف

То риштаам ба гавҳари симин бадан расад

تا رشته ام به گوهر سیمین بدن رسد

Афғон ки саросари ин хоки серумаи хез

افغان که سراسر این خاک سرمه خیز

Як кас наёфтам ки ба дод сухан расад

یک کس نیافتم که به داد سخن رسد

Аз санги ҷӯии шер ба нохун кунам равон

از سنگ جوی شیر به ناخن کنم روان

Мушкил ба сахти ҷонии ман кӯҳкан расад

مشکل به سخت جانی من کوهکن رسد

Ар кӯтаҳӣ ба дод сар ман наме расад

ار کوتهی به داد سر من نمی رسد

Чун дасти кӯтаҳам ба туранҷ зқн расад

چون دست کوتهم به ترنج ذقن رسد

Кӯтаҳ намешавад шаби ялдои ғурбатам

کوته نمی شود شب یلدای غربتم

Гар дасти ман ба домани субҳ ватан расад

گر دست من به دامن صبح وطن رسد

Зинсон ки дасти ҷуръати гулчин дароз шуд

زینسان که دست جرأت گلچین دراز شد

Мушкил ки барги сабз ба мурғ чаман расад

مشکل که برگ سبز به مرغ چمن رسد

Як тани хамаши зи ҳарза дарое наме шавад

یک تن خمش ز هرزه درایی نمی شود

Фарёди ман ба гӯш ки дар анҷуман расад

فریاد من به گوش که در انجمن رسد

Гардад равони зи дидаи ёқӯби ҷӯии хӯн

گردد روان ز دیده یعقوب جوی خون

Хорӣ агар ба Юсуфи гул перҳан расад

خاری اگر به یوسف گل پیرهن رسد

Зинсон ки ман зи фикр фурӯрафтаам ба худ

زینسان که من ز فکر فرورفته ام به خود

Мушкил касе ба ғӯри суханҳои ман расад

مشکل کسی به غور سخنهای من رسد

Аз даврии ватани дил худ мекунад тиҳӣ

از دوری وطن دل خود می کند تهی

Алмос агар ба дод ақиқ Яман расад

الماس اگر به داد عقیق یمن رسد

Овози серумаи хӯрда ба ҷое наме расад

آواز سرمه خورده به جایی نمی رسد

Чашм аз касе мадор ба дод сухан расад

چشم از کسی مدار به داد سخن رسد

Соиби зи грмхўнӣ ман мешавад ақиқ

صائب ز گرمخونی من می شود عقیق

Санги маломатӣ ки ба срўқт ман расад

سنگ ملامتی که به سروقت من رسد