Нолон мабод ҳар ки ба фарёд ман расад

نالان مباد هر که به فریاد من رسد

Дардаш мабод ҳар ки ба дард сухан расад

دردش مباد هر که به درد سخن رسد

Андоз соқи арши камӣни поя ман аст

انداز ساق عرش کمین پایه من است

Чун дасти Фкртм ба каманд сухан расад

چون دست فکرتم به کمند سخن رسد

Чун гули бароварами зи гиребони хоки сар

چون گل برآورم ز گریبان خاک سر

Дасти насим агар ба гиребон ман расад

دست نسیم اگر به گریبان من رسد

Бегонаро ба ҷилваи гуҳи ёр раҳ мабод

بیگانه را به جلوه گه یار ره مباد

Сӯзам агар насим ба пой лаган расад

سوزم اگر نسیم به پای لگن رسد

Зинҳор аз либоси бро эй сабои зи Миср

زنهار از لباس برآ ای صبا ز مصر

Чашм бадӣ мабод ба оҳан перҳан расад

چشم بدی مباد به آهن پیرهن رسد

Чун мива доғдор шуд уфтад зоътбор

چون میوه داغدار شد افتد زاعتبار

Магузор дасти бӯса ба себ зқн расад

مگذار دست بوسه به سیب ذقن رسد

Ҳар барги лолае ки сиёҳӣ кунад зи давр

هر برگ لاله ای که سیاهی کند ز دور

Чун вошкоФӣ аз ҷигар кӯҳкан расад

چون واشکافی از جگر کوهکن رسد

Рӯзӣ ки захми ман даҳани шикваи вокнд

روزی که زخم من دهن شکوه واکند

Чандини ҳазор нофаи машк хутан расад

چندین هزار نافه مشک ختن رسد

Бо ин србридаҳ чаҳ ғаммоз пеша аст

با این سربریده چه غماز پیشه است

Магузор пои шамъ ба он анҷуман расад

مگذار پای شمع به آن انجمن رسد

Соиби дарӣ ба рӯй ман аз файз во шавад

صائب دری به روی من از فیض وا شود

Рӯзӣ ки номае зи зафари хон ба ман расад

روزی که نامه ای ز ظفر خان به من رسد