Файзӣ ки Суҳайл ба хок Яман расад

فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

Аз дидани ақиқи лаб ӯ ба ман расад

از دیدن عقیق لب او به من رسد

Аз атса ғизол шавад дашти лолаи гаван

از عطسه غزال شود دشت لاله گون

Гар буии зулф ӯ ба димоғ хутан расад

گر بوی زلف او به دماغ ختن رسد

Чашмӣ ки дӯхтааст Зулайхо ба перҳан

چشمی که دوخته است زلیخا به پیرهن

Бӯяши куҷо ба сокини байт алҳзн расад

بویش کجا به ساکن بیت الحزن رسد

Дар бастаи боғро ба таҳи боли худ дрор

در بسته باغ را به ته بال خود درآر

Қонеъ машав ба буии гулӣ каз чаман расад

قانع مشو به بوی گلی کز چمن رسد

Ширин намекунанд даҳоне ки талх нест

شیرین نمی کنند دهانی که تلخ نیست

Шукри куҷо ба тӯтии ширин сухан расад

شکر کجا به طوطی شیرین سخن رسد

Парвонаи гирди шамъ наме грддози ҳиҷоб

پروانه گرد شمع نمی گردداز حجاب

Бечораи ошиқӣ ки ба ин анҷуман расад

بیچاره عاشقی که به این انجمن رسد

Ин чоҳи даврро расан аз худ гусастан аст

این چاه دور را رسن از خود گسستن است

Кӣ риштаи умед ба чоҳ зқн расад

کی رشته امید به چاه ذقن رسد

Дар базм ӯ касе ба касе ҷо наме диҳад

در بزم او کسی به کسی جا نمی دهد

Онҷои магари сапанд ба фарёд ман расад

آنجا مگر سپند به فریاد من رسد

Зинҳор рӯй дасти ҳунарҳои худ махӯр

زنهار روی دست هنرهای خود مخور

Каз ҷӯии шер ба лаб кӯҳкан расад

کز جوی شیر به لب کوهکن رسد

Соиби забони хомаи равшани баёни мост

صائب زبان خامه روشن بیان ماست

Шамъӣ ки партаваш ба ҳазор анҷуман расад

شمعی که پرتوش به هزار انجمن رسد