Дил метапад магари хабар ёр ме расад
دل میتپد مگر خبر یار میرسد
Ҷон дар тараддудаст ки дилдор ме расад
جان در تردد است که دلدار میرسد
Аз чашми хонаи рахти бурун май баради ғубор
از چشمخانهٔ رخت برون میبرد غبار
Гуё ки буии перҳан ёр ме расад
گویا که بوی پیرهن یار میرسد
эй боғбони зи боғи буруни рӯ ки васли гул
ای باغبان ز باغ برون رو که وصل گل
Як рӯзи ҳам ба мурғ гирифтор ме расад
یک روز هم به مرغ گرفتار میرسد
Чун дард ман расад ба даво каз ҳуҷуми шавқ
چون درد من رسد به دوا کز هجوم شوق
Дил меравад зи даст чу дилдор ме расад
دل میرود ز دست چو دلدار میرسد
Бо хоксори хеши чунин саргардон мабош
با خاکسار خویش چنین سرگردان مباش
Аз офтоби файз ба девор ме расад
از آفتاب فیض به دیوار میرسد
Шаби зинда дор бош ки шабнам ба офтоб
شبزندهدار باش که شبنم به آفتاب
Аз обрӯии дида бедор ме расад
از آبروی دیده بیدار میرسد
Ризқи ончунон хушаст ки ширин фитад ба даст
رزق آنچنان خوش است که شیرین فتد به دست
Заҳраст рӯзе ки ба якбор ме расад
زهرست روزیی که به یکبار میرسد
Ҷонӣ ки май баради дили мо аз қасоват аст
جانی که میبرد دل ما از قساوت است
ӣнҷо ба дод оина зангор ме расад
اینجا به داد آینه زنگار میرسد
Аз кори ман гиреҳ нагушӯдааст ҳеҷ кас
از کار من گره نگشوده است هیچ کس
Гоҳе ба дод обилаам хор ме расад
گاهی به داد آبلهام خار میرسد
Мисатони зи фили маст муҳобо наме кунанд
مستان ز فیل مست محابا نمیکنند
Зӯри фалак ба мардум ҳушёр ме расад
زور فلک به مردم هشیار میرسد
Хоҳад расед рутбаи соиб ба мавлавӣ
خواهد رسید رتبه صائب به مولوی
Гар мавлавӣ ба рутба аттор ме расад
گر مولوی به رتبه عطار میرسد