Ҳар нола кӣ ба хилват ҷонона ме расад

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

Онҷои каманди наъра мастона ме расад

آنجا کمند نعره مستانه می رسد

Дилро гуноҳ нест дар ифшои рози ишқ

دل را گناه نیست در افشای راز عشق

Буии кабоби зуд ба ҳар хона ме расад

بوی کباب زود به هر خانه می رسد

Мардонааст чарх дар озори аҳли дил

مردانه است چرخ در آزار اهل دل

Зӯр на осиёбаи ҳамин дона ме расад

زور نه آسیابه همین دانه می رسد

Аз мҳрўмоаҳи дидаи ёқӯб фориғ аст

از مهروماه دیده یعقوب فارغ است

Аз ғайби равшанои ин хона ме расад

از غیب روشنایی این خانه می رسد

Дилҳои хоми ро баи харобот роҳ нест

دلهای خام رابه خرابات راه نیست

Ангур чун расед ба майхона ме расад

انگور چون رسید به میخانه می رسد

Ойӣнаи дори файз буд ҷабҳаи кушод

آیینه دار فیض بود جبهه گشاد

Аввали фурӯғи меҳр ба вайрона ме расад

اول فروغ مهر به ویرانه می رسد

Дар абри шишаи об мурувват намонда аст

در ابر شیشه آب مروت نمانده است

Варна димоғи мо ба ду паймона ме расад

ورنه دماغ ما به دو پیمانه می رسد

Хокаш ба чашми боди сабо серума мекашад

خاکش به چشم باد صبا سرمه میکشد

То ашки шамъ бар сар парвона ме расад

تا اشک شمع بر سر پروانه می رسد

Дар ғӯри маънӣ аз раҳи сӯрат тавон расед

در غور معنی از ره صورت توان رسید

Машқи худопараст ба бтхонаҳ ме расад

مشق خداپرست به بتخانه می رسد

Эҳсони рӯзгори ғалати бахши ҳамчуи ганҷ

احسان روزگار غلط بخش همچو گنج

Гоҳе ба мору гоҳ ба вайрона ме расад

گاهی به مار و گاه به ویرانه می رسد

Файзи сипеҳрро дили бедор май барад

فیض سپهر را دل بیدار می برد

Дар шиша ҳар чаҳ ҳаст ба паймона ме расад

در شیشه هر چه هست به پیمانه می رسد

Соиби дили рамидаи мо бас ки нозук аст

صائب دل رمیده ما بس که نازک است

зи овози пошкст ба ин хона ме расад

ز آواز پاشکست به این خانه می رسد