Шоҳӣ ба нашъа меаҳмар наме расад

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

Тоҷу нигин ба шиша ва соғар наме расад

تاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Даст аз сабаби мадор ки бе абри навбаҳор

دست از سبب مدار که بی‌ابر نوبهار

Як қатра аз муҳӣт ба гавҳар наме расад

یک قطره از محیط به گوهر نمی‌رسد

Натавон ба дасту по задан аз ғам наҷот ёфт

نتوان به دست و پا زدن از غم نجات یافت

Дар баҳр беканор шиновар наме расад

در بحر بی‌کنار شناور نمی‌رسد

Дорад агар гушоишӣ аз доман шаб аст

دارد اگر گشایشی از دامن شب است

Дасти шикоятӣ ки ба маҳшар наме расад

دست شکایتی که به محشر نمی‌رسد

Бо ҳирс хоҳишӣаст ки чун ёфт салтанат

با حرص خواهشی است که چون یافت سلطنت

Рӯй замин ба дод Сикандар наме расад

روی زمین به داد سکندر نمی‌رسد

То чашми шӯри шамъ буд дар сарои ту

تا چشم شور شمع بود در سرای تو

Аз ғайби равшаноӣ дигар наме расад

از غیب روشنایی دیگر نمی‌رسد

Орифи зи сайр чарх надорад шикоятӣ

عارف ز سیر چرخ ندارد شکایتی

Аз пайравони ғубор ба раҳбар наме расад

از پیروان غبار به رهبر نمی‌رسد

Ғаввос то з сар накунад пои ҷусту ҷӯ

غواص تا ز سر نکند پای جست‌و‌جو

Гар об мешавад ки ба гавҳар наме расад

گر آب می‌شود که به گوهر نمی‌رسد

Олам агар пар аз шукр ва авд ме шавад

عالم اگر پر از شکر و عود می‌شود

Ҷузи дӯди талхи ҳеҷ ба миҷмар наме расад

جز دود تلخ هیچ به مجمر نمی‌رسد

Пеш аз ҳадаф ҳамеша камон нола ме кунад

پیش از هدف همیشه کمان ناله می‌کند

Бовар макун ки ғам ба ситамгар наме расад

باور مکن که غم به ستمگر نمی‌رسد

Таъҷили теғи ёр буд дар ҳалоки мо

تعجیل تیغ یار بود در هلاک ما

Ҳукми баёзе ки ба дафтар наме расад

حکم بیاضیی که به دفتر نمی‌رسد

Барги хазони расидаи зи офат мусаллам аст

برگ خزان‌رسیده ز آفت مسلم است

Чашм бидон ба чеҳра чун зрн ме расад

چشمِ بَدان به چهره چون زرن می‌رسد

Танагии зарқи лозими дилҳои равшан аст

تنگی زرق لازم دل‌های روشن است

Як қатраи об беш ба гўҳрн ме расад

یک قطره آب بیش به گوهرن می‌رسد

Соиби фиғони мо ба зи фалакҳо гузашта аст

صائب فغان ما به ز فلک‌ها گذشته است

Фарёди ин сапанд ба миҷмар наме расад

فریاد این سپند به مجمر نمی‌رسد