Ҳар соғарӣ ба он лаб хандон наме расад

هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

Ҳар ташнаи лаб ба чашма ҳайвон наме расад

هر تشنه‌لب به چشمه حیوان نمی‌رسد

Оҳ манаст дар дили шабҳои интизор

آه من است در دل شب‌های انتظار

Тӯмори шиквае ки ба поён наме расад

طومار شکوه‌ای که به پایان نمی‌رسد

Ошиқи куҷоу бӯсаи он лаъли обдор

عاشق کجا و بوسه آن لعل آبدار

Оби гуҳар ба хор муғелон наме расад

آب گهر به خار مغیلان نمی‌رسد

Аз ҷӯш ошиқон нашавад танги халқи ишқ

از جوش عاشقان نشود تنگ خلق عشق

Танагии зи корвон ба биёбон наме расад

تنگی ز کاروان به بیابان نمی‌رسد

Корам ба марг нахоҳад гузошт ишқ

کارم به مرگ نخواهد گذاشت عشق

Ин киштии шикаста ба тӯфон наме расад

این کشتی شکسته به طوفان نمی‌رسد

Дар кишварӣ ки пораи дил харҷ ме шавад

در کشوری که پاره دل خرج می‌شود

Ангуштарӣ ба дод сулаймон наме расад

انگشتری به داد سلیمان نمی‌رسد

Вақти хушӣ чу рӯй диҳад муғтанами шумор

وقت خوشی چو روی دهد مغتنم شمار

Доими насими Миср ба канъон наме расад

دایم نسیم مصر به کنعان نمی‌رسد

Кӯтоҳӣ аз манаст на аз сарви нози ман

کوتاهی از من است نه از سرو ناز من

Дасти зи кори рафта ба домон наме расад

دست ز کار رفته به دامان نمی‌رسد

Ҳарчанд субҳи иди зи дили занг май барад

هرچند صبح عید ز دل زنگ می‌برد

Соиб ба файзи чок гиребон наме расад

صائب به فیض چاک گریبان نمی‌رسد

Хониш
ғзл шморҳ 61 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇