Лаъли лабаши зи сабзаи хат длнўоз шуд

لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

Зини қуфли занги баста дар айш боз шуд

زین قفل زنگ بسته در عیش باز شد

Даврон бе ниёзии хӯбӣ ба сар расед

دوران بی نیازی خوبی به سر رسید

Ҳар ҳалқае зи хати ту чашм ниёз шуд

هر حلقه ای ز خط تو چشم نیاز شد

Чин аз каманди ваҳшати нахҷӣр май барад

چین از کمند وحشت نخجیر می برد

Зулфи ту аз кашокаши дилҳо дароз шуд

زلف تو از کشاکش دلها دراز شد

Чун ғунчаи хӯни дили зи шукри ханда аш чакад

چون غنچه خون دل ز شکر خنده اش چکد

Аз миннати насими даҳоне ки боз шуд

از منت نسیم دهانی که باز شد

Тӯмори зиндагии з тамаъ мешавад тамом

طومار زندگی ز طمع می شود تمام

Кӯтоҳи умри шамъи зи даст дароз шуд

کوتاه عمر شمع ز دست دراز شد

Аз офтоб пок шавад домани нигоҳ

از آفتاب پاک شود دامن نگاه

Чашмӣ ки дид рӯй турои покбозшд

چشمی که دید روی ترا پاکبازشد

Аз гавҳараши ғубор ятемӣ наме равад

از گوهرش غبار یتیمی نمی رود

Он рака чун садафи лаби хоҳиш фароз шуд

آن راکه چون صدف لب خواهش فراز شد

Маҳмӯд агар чаҳ зирўзбркрдҳнд ро

محمود اگر چه زیروزبرکردهند را

Охири шикаста аз сари зулф Аёз шуд

آخر شکسته از سر زلف ایاز شد

Аз Тифли машрабии ҳамаи авқоти умри мо

از طفل مشربی همه اوقات عمر ما

Дар гуфтугӯии абҷади ишқ муҷоз шуд

در گفتگوی ابجد عشق مجاز شد

Озодае ки пой ба домон худ кашид

آزاده ای که پای به دامان خود کشید

Чун сарв дар риёзи ҷаҳон сарфароз шуд

چون سرو در ریاض جهان سرفراز شد

Савдои мо зи сарзаниш носеҳон фузуд

سودای ما ز سرزنش ناصحان فزود

Равшани чароғи мо зи дам срдгоз шуд

روشن چراغ ما ز دم سردگاز شد

Тифлони тамом рӯй ба саҳро ниҳода анд

طفلان تمام روی به صحرا نهاده اند

Дар дашти тоҷнўн ки ҳангома соз шуд

در دشت تاجنون که هنگامه ساز شد

Соиб намешавад хамаш аз серумаи хазон

صائب نمی شود خمش از سرمه خزان

Ҳаркас ба завқи булбули мо нағма соз шуд

هرکس به ذوق بلبل ما نغمه ساز شد