Мастонаи сарви қомат ӯ дар хиром шуд

مستانه سرو قامت او در خرام شد

Тавқи гулӯии фохтагони хат ҷом шуд

طوق گلوی فاختگان خط جام شد

Ҳар чанд ишқи душман комаст азон дўлб

هر چند عشق دشمن کام است ازان دولب

Қонеъ наме тавон ба ҷавоб салом шуд

قانع نمی توان به جواب سلام شد

Шуд шавқи ман ба улфати Лайлии яке ҳазор

شد شوق من به الفت لیلی یکی هزار

Ҳар ваҳше ки бо ман девона ром шуд

هر وحشیی که با من دیوانه رام شد

Сайди ҳарами ним ба чаҳ ҷурм эй фириштаи хуй

صید حرم نیم به چه جرم ای فرشته خوی

Оби ҳалоли теғи ту бар ман ҳаром шуд

آب حلال تیغ تو بر من حرام شد

Гардид тавқи фохтагони тавқи бандагӣ

گردید طوق فاختگان طوق بندگی

Рӯзӣ ки сарви қомат ӯро ғулом шуд

روزی که سرو قامت او را غلام شد

Таҳи ҷуръае ки лаъли ту бркоиноти рехт

ته جرعه ای که لعل تو برکاینات ریخت

Дар соғари фалаки шафақи субҳ вшом шуд

در ساغر فلک شفق صبح وشام شد

Зини пеши шуғли ишқ ба хосон наме расад

زین پیش شغل عشق به خاصان نمی رسد

Дар рӯзгори ҳасани ту ин шева ом шуд

در روزگار حسن تو این شیوه عام شد

Дар домгоҳи ҳодисаи бол шикаста ам

در دامگاه حادثه بال شکسته ام

Аз бас ки монад нохунаи чашм дом шуд

از بس که ماند ناخنه چشم دام شد

Реги равон ҳирс надорад замини пок

ریگ روان حرص ندارد زمین پاک

Кори гуҳар ба қатраи обӣ тамом шуд

کار گهر به قطره آبی تمام شد

Зинҳори сари зи гӯшаи азлат бурун меар

زنهار سر ز گوشه عزلت برون میار

Хӯн мехӯрд чу теғи бурун аз ниёам шуд

خون می خورد چو تیغ برون از نیام شد

Дил хӯрданаст қисмати комил ки моҳи нав

دل خوردن است قسمت کامل که ماه نو

Рӯзӣ хӯрд зи паҳлавии худ чун тамом шуд

روزی خورد ز پهلوی خود چون تمام شد

Битавон гусаст зуди зи ҳам доми суст ро

بتوان گسست زود ز هم دام سست را

Ғамгин мабош кори тугар бенизом шуд

غمگین مباش کار تو گر بی نظام شد

Соиби зи шукри теғ шаҳодат мабанд лаб

صائب ز شکر تیغ شهادت مبند لب

Кин умри панҷ рӯзаи азу мустадом шуд

کاین عمر پنج روزه ازو مستدام شد