Аз шаб нишин ҳинди дили ман сиёҳ шуд

از شب نشین هند دل من سیاه شد

Умрам чу шамъ дар қадами ашк воаҳ шуд

عمرم چو شمع در قدم اشک وآه شد

Пиндоштами з ҳинд шавад бахти тираи сабз

پنداشتم ز هند شود بخت تیره سبز

Ин хоки ҳам иловаи бахт сиёҳ шуд

این خاک هم علاوه بخت سیاه شد

Субҳ ватан куҷост ки дар шоми интизор

صبح وطن کجاست که در شام انتظار

Чун шамъи афсари вкмрми ашк воаҳ шуд

چون شمع افسر وکمرم اشک وآه شد

Бигузар зҳсни гандумии вмгзр аз биҳишт

بگذر زحسن گندمی ومگذر از بهشت

Зини барқи фитнаи хирмани одам табоҳ шуд

زین برق فتنه خرمن آدم تباه شد

Бошад ҳамеша дар сафи ушшоқи сарбаланд

باشد همیشه در صف عشاق سربلند

Онро ки оҳи аблақи тараф кулоҳ шуд

آن را که آه ابلق طرف کلاه شد

Май ҷустам аз замини хабари сидқи лаб ба лаб

می جستم از زمین خبر صدق لب به لب

Аз ғайб ишораам ба дам субҳгоҳ шуд

از غیب اشاره ام به دم صبحگاه شد

Миҳроби сар ба саҷдаи афтодагии ниҳод

محراب سر به سجده افتادگی نهاد

Рӯзӣ ки тоқи абрӯӣ ӯ қибла гоҳ шуд

روزی که طاق ابروی او قبله گاه شد

Санги маломат аз каф Тифлон гирифт авҷ

سنگ ملامت از کف طفلان گرفت اوج

Доғи ҷунун ба фарқи маро то кулоҳ шуд

داغ جنون به فرق مرا تا کلاه شد

Аз баси чароғи дида ба роҳ ту сӯхтем

از بس چراغ دیده به راه تو سوختیم

Аз пиҳи дидаи шуълаи нур нигоҳ шуд

از پیه دیده شعله نور نگاه شد

Ғофили назар ба чеҳраи зард маниш фитод

غافل نظر به چهره زرد منش فتاد

Зон рӯзи бози ранги зи рухсор коҳ шуд

زان روز باز رنگ ز رخسار کاه شد

Соиб чаҳ эътибори брохўони рӯзгор

صائب چه اعتبار براخوان روزگار

Юсуф ба ресмони бародар ба чоҳ шуд

یوسف به ریسمان برادر به چاه شد