Кулуфти зи чархи дида бедор ме кашад
کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار میکشد
Равзани зи дӯди бештар озор ме кашад
روزن ز دود بیشتر آزار میکشد
Заҳмати дарин бисот ба қадар басират аст
زحمت درین بساط به قدر بصیرت است
Сӯзани зи пои роҳравон хор ме кашад
سوزن ز پای راهروان خار میکشد
Аз бас гузида шуд дилам аз гуфтугӯии халқ
از بس گَزیده شد دلم از گفتگوی خلق
Худро ба гӯшаи даҳан мор ме кашад
خود را به گوشهٔ دهن مار میکشد
Бе нақши шӯ ки оина рӯй он нигор
بینقش شو که آینهٔ روی آن نگار
Аз тӯтӣони гаронӣ зангор ме кашад
از طوطیان گرانی زنگار میکشد
Ҳамвор зуд мешавад аз нақши дил пазир
هموار زود میشود از نقش دلپذیر
Ҳар сахте ки тешаи з кҳсор ме кашад
هر سختیی که تیشه ز کهسار میکشد
Хоҳад чунин баланд шудангар ғубори хат
خواهد چنین بلند شدن گر غبار خط
Охири миёни мо ва ту девор ме кашад
آخر میان ما و تو دیوار میکشد
Аз ишқи ногузир буд ҳасан бе ниёзи ҳасан
از عشق ناگزیر بود حسن بینیاز
Юсуф чаҳ нозҳо з харидор ме кашад
یوسف چه نازها ز خریدار میکشد
Эмини зи каҷ равон натавон шуд ба ҳеҷ ҳол
ایمن ز کجروان نتوان شد به هیچ حال
Хат бар замини з рафтан худ мор ме кашад
خط بر زمین ز رفتن خود مار میکشد
Хорӣаст қисмати гул бе хори бештар
خواری است قسمت گل بیخار بیشتر
Соиби зи ҳасани халқи худ озор ме кашад
صائب ز حسن خلق خود آزار میکشد