Аз саргузаштаи сурба гиребон наме кашад

از سرگذشته سربه گریبان نمی کشد

Ин шамъи куштаи ноз шабистон наме кашад

این شمع کشته ناز شبستان نمی کشد

Ҳар ҷо равад ба маҳмил Лайлӣаст ҳамрикоб

هر جا رود به محمل لیلی است همرکاب

Маҷнӯни кудуратии з биёбон наме кашад

مجنون کدورتی ز بیابان نمی کشد

Хунини дили турои ҳаваси тоҷ лаъл нест

خونین دل ترا هوس تاج لعل نیست

Миннати зи лолаи кӯҳ Бадахшон наме кашад

منت ز لاله کوه بدخشان نمی کشد

Ман бенасибам аз ту вагарнаи кадоми хор

من بی نصیبم از تو وگرنه کدام خار

Аз гули ҳазор лутф намоён наме кашад

از گل هزار لطف نمایان نمی کشد

Бе чашми зи хам дар қадамаш ҳаст хори ишқ

بی چشم ز خم در قدمش هست خار عشق

Онро ки дил ба сайр гулистон наме кашад

آن را که دل به سیر گلستان نمی کشد

Аз сабзаи хат ту чакад оби зиндагӣ

از سبزه خط تو چکد آب زندگی

Ин Хизри нози чашма ҳайвон наме кашад

این خضر ناز چشمه حیوان نمی کشد

Аз захм хор нест хатари гирдбод ро

از زخم خار نیست خطر گردباد را

Маҷнӯни қадами зи хор муғелон наме кашад

مجنون قدم ز خار مغیلان نمی کشد

Шодам ба заъфи хеш ки бемории насим

شادم به ضعف خویش که بیماری نسیم

Нози табибу миннат дармон наме кашад

ناز طبیب و منت درمان نمی کشد

Бар чарх агар баромада гавҳар наме шавад

بر چرخ اگر برآمده گوهر نمی شود

То қатраи пои хеш ба домон наме кашад

تا قطره پای خویش به دامان نمی کشد

Кӯҳ ғамаст дар назараши сояи Карим

کوه غم است در نظرش سایه کریم

Озодае ки миннат эҳсон наме кашад

آزاده ای که منت احسان نمی کشد

Ширин намешавад чу гуҳари устихон ӯ

شیرین نمی شود چو گهر استخوان او

Як чанд ҳар ки талхӣ Аммон наме кашад

یک چند هر که تلخی عمان نمی کشد

Иқболи хати баланд буд варна ҳеҷ кас

اقبال خط بلند بود ورنه هیچ کس

Саф дар бробрсФ мижгон наме кашад

صف در برابرصف مژگان نمی کشد

Мӯрӣ ки пои ҳирс ба доман кашида аст

موری که پای حرص به دامن کشیده است

Худро ба рӯй даст сулаймон наме кашад

خود را به روی دست سلیمان نمی کشد

Соиб касе ки сар ба гиребон худ кашид

صائب کسی که سر به گریبان خود کشید

Нози биҳишту миннат ризвон наме кашад

ناز بهشت و منت رضوان نمی کشد