Чун ғунча ҳар ки сурба гиребон наме кашад

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد

Аз боғи барги айш ба домон наме кашад

از باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Дилтанги миннати лаб хандон ме кашад

دلتنگ منت لب خندان می کشد

Нози насим , ғунча пайкон наме кашад

ناز نسیم، غنچه پیکان نمی کشد

Дилҳои содаи сайқали ойӣнаи ҳманд

دلهای ساده صیقل آیینه همند

Девонаи пои зи ҳалқа Тифлон наме кашад

دیوانه پا ز حلقه طفلان نمی کشد

Санҷидагони сабк ба назарҳо наме шавад

سنجیدگان سبک به نظرها نمی شود

Санги тамоми хиҷлат мизон наме кашад

سنگ تمام خجلت میزان نمی کشد

Рӯзи ҳисоби ид буд худ ҳисоб ро

روز حساب عید بود خود حساب را

Бе ҷурми зарди рӯе девон наме кашад

بی جرم زرد رویی دیوان نمی کشد

Мжгоаҳи ҳарифи гиря беихтиёр нест

مژگاه حریف گریه بی اختیار نیست

Домони сайли хор муғелон наме кашад

دامان سیل خار مغیلان نمی کشد

Лаби пеш ҳар хасии нгшоинди қонеъон

لب پیش هر خسی نگشایند قانعان

Аз мӯри ҳарфи ғайр сулаймон наме кашад

از مور حرف غیر سلیمان نمی کشد

Аз олами вуҷӯд сбкбор ме равад

از عالم وجود سبکبار می رود

Озодае ки миннат эҳсон наме кашад

آزاده ای که منت احسان نمی کشد

Чун моҳи Миср ҳар ки буд поки доманаш

چون ماه مصر هر که بود پاک دامنش

Шармандагии з рӯй азизон наме кашад

شرمندگی ز روی عزیزان نمی کشد

Дар дидае ки серума ҳайрат кашид ишқ

در دیده ای که سرمه حیرت کشید عشق

Ошуфтагии зи хоб парешон наме кашад

آشفتگی ز خواب پریشان نمی کشد

То ҳаст аз худии асарӣ дар бисот ӯ

تا هست از خودی اثری در بساط او

Соиби қадами зи ҳалқа мисатон наме кашад

صائب قدم ز حلقه مستان نمی کشد