Рӯй туро ба оташи дилҳо биришта анд
روی ترا به آتش دلها برشتهاند
Лаъли туро ба хӯн ҷигарҳо сиришта анд
لعل ترا به خون جگرها سرشتهاند
эй шохи гули бибол ки дар мазраъи вуҷӯд
ای شاخ گل ببال که در مزرع وجود
Чун холи дили фиреби ту тухмӣ накушта анд
چون خال دلفریب تو تخمی نَکِشتهاند
Зоҳир намешавад ки чаҳ мазмун дилкаш аст
ظاهر نمیشود که چه مضمون دلکش است
Ҳарчанд хати сабзи турои хуш навишта анд
هرچند خط سبز ترا خوش نوشتهاند
Дилро ба оби дидаи хўнбори тозаи дор
دل را به آب دیده خونبار تازه دار
Кин донаро ба заҳмат бисёр кушта анд
کاین دانه را به زحمت بسیار کِشتهاند
Аз каҷравии Аннани нигаҳро кашида дор
از کجروی عنان نگه را کشیده دار
Кин торро ба диққат бисёр ришта анд
کاین تار را به دقت بسیار رشتهاند
Авроқи чархи зер взбр гашта сол ҳо
اوراق چرخ زیر وزبر گشته سالها
То нусхаи вуҷӯди ту берун навишта анд
تا نسخه وجود تو بیرون نوشتهاند
Нони ту чун фатир бимонад дар ин танур
نان تو چون فطیر بماند در این تنور
Бо дасти худ хамири ту дар ҳам сиришта анд
با دست خود خمیر تو در هم سرشتهاند
Аз дӯдаши офтоби қиёмати забона Эй аст
از دودش آفتاب قیامت زبانهای است
Дар оташӣ ки донаи моро биришта анд
در آتشی که دانه ما را برشتهاند
Ҷамъӣ ки соя бар сар афтодагон кунанд
جمعی که سایه بر سر افتادگان کنند
Дар сояи ҳимояти бол фиришта анд
در سایه حمایت بال فرشتهاند
Эмин машав ки нест магари баҳри имтиҳон
ایمن مشو که نیست مگر بهر امتحان
Соиб агар Аннани ту аз даст ҳашта анд
صائب اگر عنان تو از دست هِشتهاند