Ҷамъӣ ки бӯса бар қадам дор дода анд

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اند

Чун нуқтаи ихтиёр ба паргор дода анд

چون نقطه اختیار به پرگار داده اند

То соғарии зи хандаи хунин гирифта анд

تا ساغری ز خنده خونین گرفته اند

Чун гули ҳазор бӯса ба ҳар хордодаҳ анд

چون گل هزار بوسه به هر خارداده اند

Ошуфтагони муқайяд шероза нестанд

آشفتگان مقید شیرازه نیستند

Тарки радои всбҳаҳ ва зуннор дода анд

ترک ردا وسبحه و زنار داده اند

Чун мор кардаанд маро то калиди ганҷ

چون مار کرده اند مرا تا کلید گنج

Аз заҳри сад пиёла саршор дода анд

از زهر صد پیاله سرشار داده اند

Сад бори ғӯта дар ҷигари шуъла хӯрда ам

صد بار غوطه در جگر شعله خورده ام

То чун шарари марои дил бедор дода анд

تا چون شرر مرا دل بیدار داده اند

Мардони зи ҳамлаи фалаки азҷо наме раванд

مردان ز حمله فلک ازجا نمی روند

Каз ҷони сахти пушт ба кҳсор дода анд

کز جان سخت پشت به کهسار داده اند

Доман фишон чу мавҷи зи кавсар гузар кунанд

دامن فشان چو موج ز کوثر گذر کنند

Ҷамъӣ ки дил ба лаъли лаб ёр дода анд

جمعی که دل به لعل لب یار داده اند

Зон бодае ки майкадаи пардози он манам

زان باده ای که میکده پرداز آن منم

Таҳи ҷуръае ба наргис бемор дода анд

ته جرعه ای به نرگس بیمار داده اند

Ин зоҳидии хушк агар мурда нестанд

این زاهدان خشک اگر مرده نیستند

Чун тан ба зери гунбад дастор дода анд

چون تن به زیر گنبد دستار داده اند

Соиби з рӯй субҳи гушоиши тамаъи мадор

صائب ز روی صبح گشایش طمع مدار

Кин файзро ба зулфи шаб тор дода анд

کاین فیض را به زلف شب تار داده اند