Ин оҳӯон ки гардан даъвӣ кашида анд
این آهوان که گردن دعوی کشیدهاند
Холи баёзи гардан ӯро надида анд
خال بیاض گردن او را ندیدهاند
Онҳо ки васфи мива фирдавс ме кунанд
آنها که وصف میوه فردوس میکنند
Аз нахли ҳасани себ занхдон начида анд
از نخل حسن سیب زنخدان نچیدهاند
Ҷамъӣ ки дар кмингаҳ субҳ қиёматанд
جمعی که در کمینگه صبح قیامتند
Он синаро зи чоки гиребон надида анд
آن سینه را ز چاک گریبان ندیدهاند
Онон ки нисбати ту ба об Хизр кунанд
آنان که نسبت تو به آب خضر کنند
Аз лаъли рӯҳи бахши ту ҳарфӣ шунида анд
از لعل روحبخش تو حرفی شنیدهاند
Ин кўрботнон ки зи ҳасан ту ғофиланд
این کورباطنان که ز حسن تو غافلند
Хуршедро ба дидаи хафоаш дида анд
خورشید را به دیده خفاش دیدهاند
То лаъли обдори турои нақш баста анд
تا لعل آبدار ترا نقش بستهاند
Оби ақиқу хӯни Яманро мкидаҳ анд
آب عقیق و خون یمن را مکیدهاند
Мади расое аз қалами сунъ барда анд
مد رسایی از قلم صنع بردهاند
То қомати баланди туро офарӣда анд
تا قامت بلند ترا آفریدهاند
Аз шарми наргиси ту ғизолони шӯхи чашм
از شرم نرگس تو غزالان شوخچشم
Худро ба зери хайма Лайлӣ кашида анд
خود را به زیر خیمه لیلی کشیدهاند
Аз чашми оҳӯони ҳарам ҳарф ме зананд
از چشم آهوان حرم حرف میزنند
Ин ғофилони нигоҳи турои давр дида анд
این غافلان نگاه ترا دور دیدهاند
Хоби фароғат аз сари айём рафта аст
خواب فراغت از سر ایام رفته است
То чашми ним хоби туро офарӣда анд
تا چشم نیمخواب ترا آفریدهاند
То қомати баланди ту дар ҷилва омада аст
تا قامت بلند تو در جلوه آمده است
Мурғони қудс аз сар тӯбо парида анд
مرغان قدس از سر طوبی پریدهاند
Аз хиҷлати рухи ту ки хӯндор лола аст
از خجلت رخ تو که خوندار لاله است
Гулҳо ба зери шҳпри мурғон хазида анд
گلها به زیر شهپر مرغان خزیدهاند
Рухсор туаст лола бе доғи ин чаман
رخسار توست لاله بیداغ این چمن
Ин лолаҳои боғи ҳамаи доғ дида анд
این لالههای باغ همه داغدیدهاند
Дар рӯзгори чеҳраи шабнами фиреби ту
در روزگار چهره شبنم فریب تو
Гулҳои боғ рӯй тароват надида анд
گلهای باغ روی طراوت ندیدهاند
Имрӯз дар қаламрави хорӣ кашон туаст
امروز در قلمرو خواری کشان توست
Онро ки Мисрён ба азизӣ харида анд
آن را که مصریان به عزیزی خریدهاند
Соиб ба ҳасани табъи ту иқрор карда анд
صائب به حسن طبع تو اقرار کردهاند
Ҷамъӣ ки дар назокати маънӣ расида анд
جمعی که در نزاکت معنی رسیدهاند