Забони лоф расво мекунад ноқиси камолон ро

زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را

Ки рӯ бар хоки молади прФшонии бастаи болон ро

که رو بر خاک مالد پرفشانی بسته بالان را

Чу натавонӣ шудани шерозаи ҷамъияти хотир

چو نتوانی شدن شیرازه جمعیت خاطر

Мадаи заҳмат ба пурсиш зинҳор ошуфтаи ҳолон ро

مده زحمت به پرسش زینهار آشفته حالان را

Умеди ман ба хомӯшии яке даҳ гашт то дидам

امید من به خاموشی یکی ده گشت تا دیدم

Ки сомон медиҳад даст аз ишорат , кори лолон ро

که سامان می دهد دست از اشارت، کار لالان را

Ҷаҳониро кунад озод аз ғам , як дил бе ғам

جهانی را کند آزاد از غم، یک دل بی غم

Ки бошад суҳбати девонаи идии хурдсолон ро

که باشد صحبت دیوانه عیدی خردسالان را

Чу оби зиндагии ҷони бахши шӯ дар пардаи шабҳо

چو آب زندگی جان بخش شو در پرده شبها

Макун расво ба эҳсони чеҳраи пӯшидаи ҳолон ро

مکن رسوا به احسان چهره پوشیده حالان را

Мада аз даст чун Лайлии зимоми маҳмили тамкин

مده از دست چون لیلی زمام محمل تمکین

Маяфкан чун ҷараси дунболи худ беҳудаи нолон ро

میفکن چون جرس دنبال خود بیهوده نالان را

Надорад захми дандони кор бо лабҳои хомӯшон

ندارد زخم دندان کار با لبهای خاموشان

Ҷавоби талхи кас бар рӯ нагӯяд бесаволон ро

جواب تلخ کس بر رو نگوید بی سؤالان را

Ба айёми хати афкан аз накӯёни комҷўиӣ ро

به ایام خط افکن از نکویان کامجویی را

Ки рӯй тоза мебошад самари нозуки ниҳолон ро

که روی تازه می باشد ثمر نازک نهالان را

Ту аз андешаи фосид ба дому дади гирифторӣ

تو از اندیشه فاسد به دام و دد گرفتاری

Прихонаҳаст варна кунҷи хилвати хуши хаёлон ро

پریخانه است ورنه کنج خلوت خوش خیالان را

Назарбозӣ ба Лайлии талъатон кайфиятӣ дорад

نظربازی به لیلی طلعتان کیفیتی دارد

Ки маҷнӯн мекунад ҳайрони худ ваҳшии ғизолон ро

که مجنون می کند حیران خود وحشی غزالان را

з ман доранд соиби шӯхи чашмони нуктаи пардозӣ

ز من دارند صائب شوخ چشمان نکته پردازی

Сухангӯ мекунад маҷнӯни ман , чашми ғизолон ро

سخنگو می کند مجنون من، چشم غزالان را