Муҳобо нест аз барқи ҳаводиси хӯшаи чинон ро

محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را

намегирад гиребони шаҳнаи кӯтаҳи остинон ро

نمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را

Баҳори содаи лавҳии хорро гулзор ме созад

بهار ساده لوحی خار را گلزار می سازد

Хатар аз соя хораст чашми дурбинон ро

خطر از سایه خارست چشم دوربینان را

Забони барқ безинҳорро во мекунӣ бар худ

زبان برق بی زنهار را وا می کنی بر خود

Макун зинҳори давр аз хирмани худ хӯшаи чинон ро

مکن زنهار دور از خرمن خود خوشه چینان را

Ман он гирои мижгон казон абрӯ камон дидам

من آن گیرایی مژگان کزان ابرو کمان دیدم

Ба ҷавлонгоҳ касрат мекашад ваҳдат гузинон ро

به جولانگاه کثرت می کشد وحدت گزینان را

Ба завқӣ бар сари хокистар идбор биншинам

به ذوقی بر سر خاکستر ادبار بنشینم

Ки бар оташи нишонди рашки ман мсндншинон ро

که بر آتش نشاند رشک من مسندنشینان را

Агар соиб азон ойӣнаи рухсори рўёбд

اگر صائب ازان آیینه رخسار رویابد

Занад меҳр хамӯшӣ бар даҳани ҳарфи офаринон ро

زند مهر خموشی بر دهن حرف آفرینان را