Аз офтоби чошнӣ субҳ шуд баланд

از آفتاب چاشنی صبح شد بلند

Умр дубора ёфт зи роҳи гудози қанд

عمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Бигзор то ба доғ раҳоӣ шавад кабоб

بگذار تا به داغ رهایی شود کباب

Сайдӣ ки ҳамчу тоб напечад бар он каманд

صیدی که همچو تاب نپیچد بر آن کمند

Моро чаҳ нисбатаст ба маҷнӯн ки ҷӯши мо

ما را چه نسبت است به مجنون که جوش ما

Нагузошт гирдбоди з ҳомӯн шавад баланд

نگذاشت گردباد ز هامون شود بلند

Аз рӯй гарми шиква мо мешавад тамом

از روی گرم شکوه ما می شود تمام

Як нолааст серумаи овози ин сапанд

یک ناله است سرمه آواز این سپند

Илми ту чун муҳӣт ба асрор ғайб нест

علم تو چون محیط به اسرار غیب نیست

з наҳор лаб бабанд з чун ва чаро ва чанд

ز نهار لب ببند ز چون و چرا و چند

Чун гул шукуфта бош дарин анҷуман ки субҳ

چون گل شکفته باش درین انجمن که صبح

Тасхир кард рӯй заминро ба нӯшханд

تسخیر کرد روی زمین را به نوشخند

Дар оташи завол буд наъли рангу бӯ

در آتش زوال بود نعل رنگ و بو

з наҳор дил ба ғунчаи ин бӯстон мабанд

ز نهار دل به غنچه این بوستان مبند

Аз гул ба вом гӯш ситонанд булбулон

از گل به وام گوش ستانند بلبلان

Дар гулшанӣ ки нола соиб шавад баланд

در گلشنی که ناله صائب شود بلند